Broken Eternity

Broken Eternity

  • WpView
    Reads 86
  • WpVote
    Votes 4
  • WpPart
    Parts 5
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Mon, Jun 15, 2015
WpInfo
Fiction
Romance
"Sa mundo ngayon pag nasa dilim ka walang ibang makakakita at walang ibang pumapansin . Pano mo masasabing masaya kana kung nakakulong ka parin sa isang kasalanan , kasalanan sa nakaraan na kahit kelan hindi ka nilulubayan ? Na kahit pilitan nilang sabihin hindi parin maalis sayo ang pagdurusa . Pagdurusa sa isang bagay na akala mo nagawa mo pero hindi pala. Sa kabila ng pagkakakulong mo sa kadiliman , may isang butil ng liwanag ang nagpupumilit pumasok sa magulo mong mundo . Na kahit anong taboy mo hinding hindi nagsawa sa kakaintindi sayo at sa nakaraan mo . Ayun na sana eh , bibigay kana kaso sa isang iglap nawala lahat . As in blangko wala man lang iniwan na kahit isang sulat at clue kung saan siya napunta . Paano na to ? Paano na ko ? "
All Rights Reserved
#11
eternity
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Salamisim
  • Undying Ember (Chains of Passion Book II)
  • MY LOVE, MY VALENTINE (Completed/unedited version)
  • First Love Dies (My Unexpected Boyfriend)
  • Sana Ako Na Lang
  • Magic Of Love (One Shot)
  • In Love With A Love Guru by Andie Hizon
  • Territorio de los Hombres 2: Pociolo Almendra
  • His Jaded Heart
Salamisim

Kung marami na nga ang namamatay sa maling akala iisipin ko na talagang torture ito. Pero bakit ko nga ba mas pinili ang ganitong sitwasyon? Minsan iniisip ko napakatanga ko lang talaga na kahit na ano pang gawin mong pagsusungit at pagtataray sa akin ay nagagawa pa rin kitang suyuin. May punto na parang palagay ang loob natin sa isa't-isa. May punto naman na para bang kinasusuklaman mo na ako. Pero kahit na ganoon ay heto, nandito pa rin ako at patuloy na naghihintay. "Hmm, sorry," napakatipid na sambit mo. Hindi ko nga alam kung saan na bang lupalop nakakarating ang isang salitang gaya niyan. Napakadaling paniwalaan para sa akin dahil ikaw naman ang nagsabi, pero dumating yung punto na napagod na lang ako. "Pasensiya na rin. Nakalimutan ko kasi...hindi nga pala tayo. Kaya siguro dapat ilugar ko na lang ang sarili ko sa tamang lugar at tao." Ngumiti ako at nilagpasan ka. Ngumiti ka rin, pero kitang-kita sa mga labi mo ang mapait na katotohanan. "Mahal mo pa rin ba ako?" tanong mo. Isang tanong na nakapagpatgil sa akin. Ang tanging nagawa ko na lamang ay lumingon, ngumiting muli...at umiling.

More details
WpActionLinkContent Guidelines