PARAZİT
- Reads 914
- Votes 75
- Parts 8
Bir Hacker ve Siber Güvenliğin hikayesi...
Biri iz bırakarak kontrol ederken, diğeri o izlerin içinde kaybolarak hayatta kalmaya çalışan iki insan, aynı karanlığın farklı taraflarında birbirini avlamaya çalışıyordu.
O an anlamıştım; biz iki ölü bedendik, iki iskeletten ibaret. İçimizde organlar yoktu, sadece çürümüş kalplerimiz ve eskimiş ruhlarımız vardı. Ayrı olduğumuzda kalplerimiz siyaha dönüyordu; yan yana geldiğimizde ise yeniden kırmızıya. Onun eli kalbimdeydi hayır, ruhumun içindeydi. Benim başım onun omzundaydı, güvende hissettiğim, en tehlikeli yerdi aslında. Bedenlerimizden sızan sarmaşıklar birbirine dolanıyor, çözülmesi imkânsız düğümlerle bizi birbirimize bağlıyordu. Ve ben, bu bağlılığın bizi öldürdüğünü bile bile... ilk kez yaşadığımı sanıyordum.
All Rights Reserved
#2
sibergüvenlik
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
SON BAHARIN KÜLLERİ
Son kez bir ilkbahar sabahına uyandık. Ve ilkbahar o güne hapsoldu. Mavi gökyüzü, çiçek açmış ağaçlar, yumuşak bahar rüzgârı... Bir gecede tüm renklerimiz gri bir dumana dönüşüp insanoğlunun üzerine çöktü. O sabahla birlikte gençliğimiz, umutlarımız ve hayallerimiz de o ilkbahar sabahı gibi geride kaldı. Artık büyümek zorundaydık. Artık o umutlu gençlik değildik; sorumluluklarımız vardı. Yuva dediğimiz yeri korumak için daha güçlü ayağa kalkacaktık. Bir arada kalacaktık. Hayatta kalacak ve belki de başkalarını hayatta tutacaktık. İnsanlığımız için savaşacaktık. Merhaba arkadaşlar, umuyorum ki yazdığım satırlarda ve karakterlerde kendinizden bir parça bulursunuz. Size, her şartta bizi ayakta tutanın umut etmek olduğunu öğreten ve hatırlatan bir kitap olur. Düşüncelerinizi yorumlarda belirtebilirsiniz. İyi okumalar dilerim. :)
İNCİTTİĞİM BİRİ
Ama sen, incittiğim biri; Sen hiç dönüp aynaya baktın mı? Şiir Kitabı #1 30.01.2025 | Maiora
HARZ-ZAVET
HARZ Harz bir çete değil, bir zorunluluk. Kimsenin kahraman olmak için girmediği, çoğunun hayatta kalmak için tutunduğu bir yapı. Resmiyeti yok, bayrağı yok, sloganı hiç yok. İçinde yetimhanelerden çıkanlar, sistemden atılanlar, susması istenip susturulamayanlar var. Harz'ta aidiyet duygusu romantik değil; kan bağı gibi değil, yara bağı gibi. Kuralları yazılı değildir ama ihlali affedilmez. Harz, insanı korur, çünkü külden doğan ateşe aittir. Harz ise bir ateş çemberidir. ZAVET Zavet daha seçici, daha sessiz, daha derin. Herkes Zavet'e giremez; çağrılırsın ya da fark edilirsin. Burada mesele güç değil, kontrol. Zavet insanları değil, dengeleri yönetir. Duygular zayıflık sayılmaz ama asla yönetime karışamaz. İçeridekiler birbirini sevmez, güvenir. Zavet'te sadakat bağırarak değil, susarak gösterilir. Yanlış yapan dışarı atılmaz; silinir.
Melodi Çığlıkları (Düzenleniyor)
Bir birinden habersiz 9 kişi Bir birinden bağımsız 9 yaşam Bir ada, büyük oyunu kim kazanacak? "Dina,Hera,Sera,Nora,Pamir,Noyan, Rodin,Uzay ve Zemheri" Hayatlarının en büyük çıkmazına sürüklenirken masumiyyetini koruya bilecekler mi? Av mı yoksa avcı mı? Hangisini seçecekler? Not 'Bu isimde yazılan ilk ve tek kitaptır.' *Bu kitapta bulunan şiirler, betimlemeler, sözler şahsıma aittir. Hikayemin çalınması durumunda yasal işlemler başlatılacaktır! •Başlama Tarihi: 07.08.2023.
Gölgelerin Arasındaki Işık
NOT= İlk dört bölüm karakterin köklerine ışık tutmaktadır. Megumi için aşk tam anlamıyla bir zayıflıktı. Hiyori ise o zayıflığın ta kendisiydi. Bir gölge büyücüsü ışığa ne kadar yakın olabilirdi ki?
JELİBONLU MUHALLEBİM
"Bir şey fark ettim de." dedi ve jelibon dolu kaseyi kendi önüne çekti. 'Ne fark ettin' demek istesemde gözlerim çektiği kase de takılı kalmıştı. Onlar benim jelibonlarımdı. "Sen ve ben." bunu demesiyle gözlerim jet hızında gözlerini buldu. "Ben ve sen mi?" kafasını salladı yavaşça. Dağınık saçlarını karıştırarak oturduğu yerden doğruldu. Bismillahirahmanirahim. İtiraf falan mı geliyordu acaba? Kaşığı eline alarak usulca muhallebiye batırdı. Ardından ayıcıklı jelibonlardan bir kaç tane alarak muhallebinin üzerine koydu. Gözlerini gözlerime dikti ve yarım ağız gülümsedi. "Belki de kader bizi jelibonla muhallebi de bir araya getirmiştir?" bir şey söylememe izin vermeden bir eliyle çenemden tutup ağzımı açtı ve kaşığı ağzıma soktu. Geriye çekilerek kaşığı masaya bıraktı ve tatlı tatlı gülümsedi. İç çektim ve ağzımdakilerini çiğnemeye başladım. Bana bakarak daha çok gülümsedi. Galiba ölmemi istiyordu bunun başka bir açıklaması yoktu. ✵ •Not:Absürt olaylar, küfür ve fazlasıyla argo içermektedir! •Dikkat bağımlılık yapma tehlikesi vardır! Yan karakterlere aşık olabilirsiniz! Okudukça bende böyle aşk, bende böyle arkadaşlar, bende böyle abi istiyorum diye bilirsiniz! •Bu komik, tatlı romantik komedi, bol heyecan, bol kahkaha, aşırı derecede tatlılık ve yemek içermektedir! Bu macerayı merak ediyorsanız sizi bekliyor olacağız. •Kapak için teşekkürler @Denizimsi_kapak. •En yüksek derece mizah in 1 teşekkürler. •Tüm hakları saklıdır. En ufak bir yeri dahi çalınırsa tarafımca yasal işlem başlatılacaktır! •Jelibonlu Muhallebim adlı ilk ve tek hikayedir! •BT:30.04.16• •BT:7.02.20• ✵Complete
Sesizliğin Çığlıkları
⚠️𝐔𝐲𝐚𝐫𝐢<Ş𝐢𝐝𝐝𝐞𝐭 𝐯𝐞 18+ 𝐢ç𝐞𝐫𝐦𝐞𝐤𝐭𝐞𝐝𝐢𝐫>⚠️ "Bazıları intikam için yaşar,bazıları sevdiklerini gömmek için" Her hikâye bir sessizlikle başlar... Bazen bir çocuğun terk edilişiyle, bazen bir kardeşin kayboluşuyla. Yıllar sonra, yollar yeniden kesişir - ama hiçbir şey göründüğü gibi değildir. Bir kardeş unutur, biri hatırlamaktan korkar, diğeri geçmişin karanlığında kaybolur. Ve biri... hepsinin sonunu yazmaya hazırlanır. Aşk, bazen bir sığınak değil; bir tuzaktır. Bazı sözler kurtarmaz, öldürür. Bazı kalplerse atmaya devam ettikçe, dünya biraz daha yanar. Küllerin arasından doğan bu hikâyede, herkesin bir sırrı var. Ve o sır, nefes kadar yakın... ölüm kadar sessiz. 𝐒𝐞𝐬𝐬𝐢𝐳𝐥𝐢ğ𝐢𝐧 Ç𝐢ğ𝐥ı𝐤𝐥𝐚𝐫ı
asansördeki Ceset
Bir gecede bir ceset bulunur ve tüm oklar genç psikoloji öğrencisi Derin'in üzerine döner. Polisler sorgular, arkadaşlar sırlarla doludur, ve katil hâlâ gölgeler arasında dolaşmaktadır. Gizem ve gerilim dolu bu yolculukta, kim güvenilir, kim tehlikeli, kim suçlu?
İKİ DELİ
"Yavaş yesene kızım! Önünden alan mı var pastayı?" kafamı salladım. "Var, sen! Hayvan gibi herifsin silip süpürürsün sen şimdi bunu!" gülerek kafasını iki yana salladı. "Çocuk gibisin varya, her tarafını çikolata ettin." dedi. Gözlerimi kıstım ve dolu ağzımı umursamadan konuştum. "Sanane oğlum, sanane!" tekrar çevirdim kafamı pastaya. "Birde dudaklarını büzerek konuşma." hah. "Büzersem nolurmuş paşam?" dedim alayla. "Kötü şeyler." Allah Allah. "N'aparsın?" saçlarını geriye attı ve, "Seni bir öperim görürsün." dedi. "Nah öpersin!" dedim ve orta parmağımı gösterttim. "Ateşle oynuyorsun güzelim." meydan okurcasına yüzüne baktım. "En fazla yanarız sıkıntı yok." yarım ağız gülümsedi hafifçe. "Başımın belası." dedi ve saçımı kulağımın arkasına sıkıştırdı. "Başının tatlı belası?" gülümsedi, gülümsedim. Yaklaştı, yaklaştım. Daha çok gülümsedi, daha çok gülümsedim. Gözlerini kapattı, gözlerimi kapattım. Öptü, öptü- Bi' saniye ölüp geliyorum. ❥ *Dikkat! Hikaye de bağımlılık yapma tehlikesi vardır! Badem şekeri görünce aklınıza Şimal, danone görünce ise Cenk gelecektir! Hikayenin ve karakterlerin bağımlısı olduğunuz zaman sorumluluk kabul etmiyorum!* *Küfür, argo, saçmasapan espriler ve fazlasıyla absürt mizah içermektedir. Sadece gülmek ve eğlenmek için yazılmıştır. Ciddiyet yoktur. Esprilerden tiksinirken birden bire sizde espri yapmaya başlayabilirsiniz. Durduk yere kahkaha da atabilirsiniz! Her şey olabilir yani! Aman dikkat!* *En yüksek derece- Mizah in 1. Teşekkürler.* *Hikaye, 2016 da yazılıp yayımlanmıştır.* *Tüm hakları danone de saklıdır.* ❥Complete
Hak Uğruna
"Bu bir başlangıç değildi, sadece en başından beri yazılmış bir sona yakındık..." Henüz iki yaşındayken Mercan Gümüşçü, İzmir Sarıkova Çocuk Yetiştirme Yurdu'ndan alınarak Demirsel ailesine verildi. Yıllarca kendisini ait olduğu bir yuvada büyüdüğünü sandı. Fakat on üç yaşına geldiğinde, ailenin öz çocuklarının dünyaya gelmesiyle yeniden aynı yurdun kapısına bırakıldı. Pusat Yılmaz ise hayata daha doğmadan kaybetmeye başlamıştı. Doğumu sırasında annesini kaybetmiş, babası da bu acıya dayanamayarak yaşamına son vermişti. Gözlerini açtığı günden beri Sarıkova Çocuk Yetiştirme Yurdu onun tek evi olmuştu. Mercan'ın yurda gelişi, ikisinin de hayatını değiştirdi. Kimsesizliğin ne demek olduğunu bilen iki çocuk, zamanla birbirlerine tutundu. Aynı yaraları taşıyan iki ruh, birbirlerinde eksik kalan parçalarını bulmuş gibiydi. Ancak kaderin onlar için başka planları vardı. Pusat, on altı yaşında bilinmeyen bir sebeple yurttan kaçtı. Ardında Mercan'ı, yarım kalan anıları ve söylenememiş vedaları bırakarak... Aradan on bir yıl geçti. Mercan başarılı bir veteriner oldu. Fakat geçmişini geride bırakamadı; her ay düzenli olarak Sarıkova Çocuk Yetiştirme Yurdu'nu ziyaret etmeye devam etti. Yine böyle bir günde, yurdun bahçesinde rahatsız edildiği sırada tanımadığı bir adam yardımına koştu. O adam, yıllar önce kaybettiği Pusat'tan başkası değildi. Pusat da Mercan da karşılarında duran kişinin kim olduğunu bilmiyordu. Ancak ilk bakışta içlerinde tarif edemedikleri bir his uyanmıştı. Çünkü zaman anıları silmiş olsa da, kader bazı bağları unutturmazdı.
Son kez bir ilkbahar sabahına uyandık. Ve ilkbahar o güne hapsoldu. Mavi gökyüzü, çiçek açmış ağaçlar, yumuşak bahar rüzgârı... Bir gecede tüm renklerimiz gri bir dumana dönüşüp insanoğlunun üzerine çöktü. O sabahla birlikte gençliğimiz, umutlarımız ve hayallerimiz de o ilkbahar sabahı gibi geride kaldı. Artık büyümek zorundaydık. Artık o umutlu gençlik değildik; sorumluluklarımız vardı. Yuva dediğimiz yeri korumak için daha güçlü ayağa kalkacaktık. Bir arada kalacaktık. Hayatta kalacak ve belki de başkalarını hayatta tutacaktık. İnsanlığımız için savaşacaktık. Merhaba arkadaşlar, umuyorum ki yazdığım satırlarda ve karakterlerde kendinizden bir parça bulursunuz. Size, her şartta bizi ayakta tutanın umut etmek olduğunu öğreten ve hatırlatan bir kitap olur. Düşüncelerinizi yorumlarda belirtebilirsiniz. İyi okumalar dilerim. :)
More detailsContent Guidelines