~Değişen Hayatım~

~Değişen Hayatım~

Reads 113
Votes 8
Parts 2

Ongoing

Last published Sat, Mar 21, 2015

aşk dramatikaşk keman müzikaşktırbazen piyano

15 yaşında annemi kaybetmemle hayatım altüst olmuştu. Sadece piyanomla varoluyor, hayat buluyordum. Tam yaşamamın bir amacı olmadığını düşündüğüm sırada hayatıma biri giriyor. Annemin ölümünden sonra ilk defa duygular hissetmeye başlamıştım.O anneme çok benziyordu. Ay ışığının altında kemanını büyük bir aşkla çalan o kıza baktım.Sanki keman çalmıyordu, duygularını bu yolla dışa vurur gibiydi. Işıkta yanaklarından süzülen o inci tanesi kadar parlak gözyaşlarını farketmem zor olmamıştı. Acıyan kalbim bu tablo karşısında yitik kalmıştı. Ben onu seviyordum... Benim ismim Dolunay.

All Rights Reserved

Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.

You may also like

MOR SÜTYEN (Yarı Texting)

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Content Guidelines