~Değişen Hayatım~

15 yaşında annemi kaybetmemle hayatım altüst olmuştu.
Sadece piyanomla varoluyor, hayat buluyordum.
Tam yaşamamın bir amacı olmadığını düşündüğüm sırada hayatıma biri giriyor.

Annemin ölümünden sonra ilk defa duygular hissetmeye başlamıştım.O anneme çok benziyordu.

Ay ışığının altında kemanını büyük bir aşkla çalan o kıza baktım.Sanki keman çalmıyordu, duygularını bu yolla dışa vurur gibiydi.

Işıkta yanaklarından süzülen o inci tanesi kadar parlak gözyaşlarını farketmem zor olmamıştı. Acıyan kalbim bu tablo karşısında yitik kalmıştı.

Ben onu seviyordum...

Benim ismim Dolunay.