Benim Adım Hazan

Benim Adım Hazan

  • WpView
    Reads 1
  • WpVote
    Votes 0
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, Mar 7, 2026
WpInfo
Fiction
Romance
"Kimsin sen?" Saçları, gözleri, bu soğuk bakışları bana kendimi anımsatıyordu. Bu nasıl mümkün olabilirdi. Aklına bir fikir geldiğini belli edercesine başını salladı. "Neden ölmek istiyorsun bilmiyorum ama yaşamak için sana bir sebep vereceğim. Sana ait olabilecek her şeyi sana geri veriyorum." Gözünden süzülen yaşlar soğuk taşlara vuruyordu. Sadece dalga ve gözyaşı sesi vardı. Gömleğini çıkarıp hareketsiz duran bana giydirdi. Benimkini ise o giydi. Eline uzun uzun baktı. Tereddütle yüzüğünü çıkardı ve benim parmağıma taktı. Gözyaşları durmadan süzülüyordu narin yüzünde. "Beni anlayabilecek kadar ayıksın biliyorum. Bir kez anlatacağım iyi dinle. Bu telefonumun şifresi, bu da arabamın anahtarı yukarıda yol kenarında. Yaşaman için gereken her şey gelip seni bulacak." Taşların üzerinde duran telefonumu ve cüzdanımı cebine koydu ve denize doğru yürümeye başladı.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Mafyaymısmıs
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • ALİN | Gerçek Aile
  • KORKUT / bxb
  • Sirayet|Texting

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines