Mezarda Bile Var Çiçek

Elimdeki sönmek üzere olan sigaranın loş ışığı soğuktan kızarmış suratıma vururken yürüyordum. Sarı ışıklı sokak lambalarının yanından bir bir geçerken arka sokağa daldım.
Düşüncelerim beni yalnız bırakmıyordu. Geç kalmıştım,olamazdı. Pek değerli sevgilimi bekletmiştim. Kızıyordum kendime.
Bu saatte bile açık olmasına şükrettiğim arzuhalciden bir kağıt rica ettim. Sararmış kağıt ellerime ulaştığında paltomun göğsünden çıkardığım bitmek üzere olan kalemi kağıdın üstünde gezdirdim.
Oradan ayrıldığımda soğuk daha da kendini hatırlatır olmuştu. Adımlarımı hızlandırmış,caddenin ucundaki çiçekçiye doğru yol almıştım.