KARAYEL

Düşmana ihtiyacı yok, içindekinin nefreti ona yetiyor. İçinde kendi katiliyle yaşamak, her gece başını koyduğun yastıkta boğulmak ve boğazına sarınan ellerin sahibi olmak; kendinin düşmanı olmak.

Işık Kaleni, bir eylül gecesi uyuduğu kabustan bir türlü uyanamıyor; yeterince güçlüysen her kabustan uyanırsın demişti abisi, abisi yok.

Işık Kaleni, gölgesine sığınabileceği tek insanı da kaybettikten sonra; kaybedecek hiçbir şeyi olmayan kız. Geçmişten gelen bir adamla birlikte çıktığı yolculukta, geçmediğini öğreniyor; hiçbir şeyin.

❧

"Şimdi bu acı çok tanıdık, izi kalmış.
Yıllar sonra bile geçmeyen.
Şimdi gözlerimin önündeki enkaz, paramparça.
Parçaları tanıdım.
Hepsi benden.

İki mektup, bir çerçeve.
Sol bileğinde; hiç geçmemek üzere ve artık ölmek üzere.
Şimdi bu son acı küçüğüm."

❧

Daha fazlası için bu evrene davetlisin.

.

Instagram: llettermoon