BODRUM

İlk hikaym yazım yanlışları için şimdiden hepinizden özür dilerim hikayme destek veren herkesi kocaman öpüyorum 🦋🫂💜

Bunları düşünürken birden ağlamaya başladım gözlerim benden izinsiz ince ince yaşlar döküyordu insan bazen yaptığı şeylerden ölesiye pişman olabiliyormuş ama zamanı geriye alamıyormuş hiç kıra hıçkıra ağlarken bir el omzuma dokundu ona döndüğümde eli yüzümü kapatmıştı siyahlar içinde bir adam bana bakıyordu tam kaçacakken kolumdan tuttu duvara yasladı eliyle ağzını kapattı mavi gözleri bana bakıyordu gözleri çok güzeldi boyu 1.90 veya 1.95 arasındaydı ben 1.60 boyum ve anca omzunun altına gelebiliyordum üzerine eğildiğinde konuşmaya başladı
"geride kalan şeyler için ağlamayı bırakmalısın "
dedi ve daha fazla yaklaştı beni sadece onu izliyordum elini ağzından çekti aramızda tek nefeslik boşluk vardı nefeslerimiz birbirine değiyordu birden başına omuzuma gömdü ve kokumu içine çekti
"her şeyini hayranım özellikle kokuna"
sen kimsin diye dedim sadece
"kim olduğumun önemi yok yakında öğreneceksin "
dedi daha da yaklaştı dudaklarımız arasında bir santimden fazla mesafe vardı daha fazla dayanamayıp malumun yerine tekme geçirdim ve geri çekildim bağıracağım sırada boynumda bir iğne hissettim ve sonrası uyku ve koca bir hiçlik