13.09.2023 * "Seni gördüğüm ilk anda birbirimizi tanıdığımıza pişman olacağımızı biliyordum." dedi elindeki parçayla uğraşırken. İş kıyafetlerinin içinde dahi çekici görünüyordu. Üzerine bir takım elbise giyse bir salon beyefendisi olduğuna inanırdım. Aslında kibar bir adamdı fakat bir salon beyefendisi olmadığını anlayacak kadar vakit geçirmiştim onunla. "Sen pişman olmuşsun, onu anladık." diyerek yanına doğru yaklaştım. Beni izlemiyordu fakat kulağı bendeydi. Kalçamı arabaya yasladım ve yüzüne baktım. Üzerinde çalıştığı arabalara dokunulmasına bile sinir olurdu fakat benim arabayla olan temasımdan rahatsız olmamıştı. Arabalara ciddi bir değer veriyordu. Hayatındaki birçok kişiden daha çok seviyordu belki de. "Benim pişman olduğumu nereden çıkardın?" Elindeki parçayı yanındaki masaya bıraktı yeşil gözleri benim gözlerime kenetlenirken. "Değil misin?" diye sordu ellerini iki yanıma koyup beni arabayla kendisi arasına hapsederken. Yüzlerimiz arasındaki mesafeyi koruyordu. Temas etmekten kaçınmama hâlâ saygı duyuyordu fakat dudakları görüş açımdayken bunu istediğimden emin değildim. Temas etmeden bile beni heyecanlandırabiliyordu. "Öyle miyim?"All Rights Reserved