Siyah Beyaz

Kendi Halinde annesi ve babası olmadan büyümüş bir kızdı Hayat. En büyük eksikliği buydu bir aile. O hayatı boyunca hiç aile sevgisi görmemişti yanında büyüdüklerinden. Bir hedefi vardı, çocuklar kendi gibi ailesiz büyümesin istiyordu herkesin bir aileye sahip olması gerekiyordu ona göre böyle olmalıydı hiçbir çocuk onun yaşadıklarını yaşamamalıydı.
Birgün karşısına biri çıktı. Onda Hayat buldu sonunda o da mutlu olacaktı onunda bir ailesi olacaktı. Onun yanında kendini bulutların üstünde gibi hissediyordu, tüm yaşamdan soyutlanıyordu aşkının yanında. taa ki o ana kadar bütün hayallerinin yere çakıldığı o ana kadar.

Hayatı hep zorluklarla geçen bir adam. Kötülük dört bir yanını sarmıştı adamın, onun çocukluğunu çalmıştı ondan. Kalbi taşlaşmıştı asla yumuşamayacağını düşünürken karşısına bir melek çıktı. Bu melek adamın dengesiyle oynadı, Adam melekte yaşam buldu, tekrar nefes almayı öğretti Melek adama. Herşey bir rüya gibi iken melek adamda ki sırrı gördü, Meleğin nefesi kesildi adamdan kaçtı adamın nefesi yok oldu. Meleği gitmişti yoktu.

Kız beyazdı, Adam siyahtı
bu zıtlık bir aşk doğurdu. Zaten Siyaha en çok beyaz yakışmaz mıydı?