SUKE

‘’Artık asıl meseleye gelecek misin?’’

‘’Asıl mesele bu Suke. Sensin. Senin için
geldim.’’ Sakin ol kalbim...

‘’Altından çıkacak şeyi merak ediyorum. Belki
de sadece eski günleri özlemişsindir kim bilir. Dur bir dakika yoksa mezarına
beraber çiçek bırakmayı mı teklif edeceksin!?’’ Bu çıkışım onu şaşırtmıştı.
Normaldir, ben bile şaşırmıştım.

‘’Geçmişte elimizi pisletmiş olabiliriz. Ama
sebeplerimiz vardı Suke. Unut artık bunları. Hala o çocuk olmadığını düşünmeye
başlamıştım oysa ki. Hem herşey için beni suçlama. Şairin dediği gibi. Ne günah
işlediysek yarı yarıya.’’

‘’Ne var biliyor musun? Benim sebeplerim
vardı. Benim. Ama sen Kapalı bir kutusun. İçinde kötülükten başka birşey yok.
Tıpkı şeyin kutusu gibi...’’ Sarhoşlukla söyleyeceğim şeyi unutmuştum ki beni
hatırlama zahmetinden kurtardı.

‘’Pandora.’’

‘’Evet. Pandora. Ve beni düzeltmekten vazgeç.
Pandoranın kutusu gibisin. Şimdi buraya gelmiş aklımı bulandırıyorsun. Beş sene
sonra. Sence senin masumiyetine inanır mıyım? Sen karanlıksın. Minicik nokta
kadar bile bir beyazlık yok sende. Şuan bana samimi gelmiyorsun. Ve bu sefer
senin oyunun olmayacağım. Üzgünüm.’’

Hışımla masadan kalktım ve çıkışa ilerledim. Kapıda taksi çevirmek için beklerken kapı
açıldı ve tam arkamda durup kulağıma fısıldadı.

‘’Belki de beyaza olan bu düşkünlüğüm o karanlıkta boğulmamdan kaynaklanıyordur.’'