EFGAN
  • WpView
    Reads 227
  • WpVote
    Votes 54
  • WpPart
    Parts 15
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Thu, Jul 9, 2026
Acıyı hissediyordum, hiç olmadığı kadar. Daha ne kadar sürecek bu katlanılamaz acı? Daha ne kadar uğraşmalıyım geçmesi için? Birisi nefes alsın diye kendi nefesimden mi vazgeçiyordum? Kim göz göre göre ölümün kollarına bu kadar hevesle kendini bırakırdı ki? Kim bu kadar aptal olabilirdi, canını başkasına teslim ederken?
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MAHİ (Mahalle Hikâyesi)
  • KONUK SEVMEZ DENİZ
  • Cömert Abi / Texting
  • EX'İM Mİ? / Text
  • İPEKSİ BELA | Yarı Texting
  • Capo'nun Gelini (+18)
  • İHANETİN KALBİ...
  • Yasaklım
  • SEN BANA AŞIKSIN
  • FIRTINAYA MAHKUM İRİS | +18

Yetişkin okurlar için uygundur! Bir Mahalle Hikâyesi... Çok daha fazlası... ✨ "Bak bana," diye fısıldadı. Dudaklarının arasından çıkan sıcak nefesi benimkilere dokundu. "Bir kere bana eskisi gibi baksan..." yalvarır gibi çıkan sesinin tonuyla tüm iradem dağıldı. "Bırak lütfen," derken gözlerimi kapattım. Elinin birini kaldırıp parmaklarını usulca yanağımda gezdirdi ve çeneme doğru indi. "Adımı söylemiyorsun artık," dedi dişlerini sıkarak. "Fark etmem mi sanıyordun?" Soru soruyordu ama benim buna verecek bir cevabım yoktu. "Senin dudaklarından dökülmesini istediğim öyle çok kelime var ki..." Eğilip anlını anlıma yasladı. Bu kadar yakınken tek nefesi paylaşıyor gibiydik. Onun aldığı soluk, benim dudaklarımda kayboluyordu. Benim sıklaşan nefeslerim ise sanki onu canlandırıyor gibiydi.

More details
WpActionLinkContent Guidelines