KABUK TUTMAYAN YARALAR

KABUK TUTMAYAN YARALAR

  • WpView
    Reads 58
  • WpVote
    Votes 14
  • WpPart
    Parts 4
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Tue, Mar 28, 2023
Derin yaraların iyileşmesi için zamana ihtiyaç vardır ama zaman olmayınca yaralar kapanmaz.Bazen zamanın olsa bile yaraların o kadar derin olur ki kabul tutmaz benim yaralarım çok derindi.kabuk tutması imkansız bir olay olmuştu bunu dile getirmesem bile fark edilecek kadar derindi. kanamıyor fakat acıyordu.Her çocuk gibi benim yaralarımın sarılmasını istedim ama sadece istedim.derin olan yaralarıma aldanmadan insan canı almayı öğrendim.aldığım her can yaralarımı daha derine götürürken umrumda olmadı.insanlar yaşamayı hak etmiyordu.herkesin içinde kötülük vardır sadece bunu göstermesi için ona acı çektirmek lazım.Ben çektiğim acılar yüzünden bu kadar kötü oldum...
All Rights Reserved
#1
yaraizleri
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Mafyaymısmıs
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • Sirayet|Texting
  • KORKUT / bxb
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines