QUERENCİA

Göz yaşlarıyla birlikte bıraktı kendini boşluğa. Kalbinin çırpınışı bedeninin her yanından hissediliyordu. Saniyeler hiç bu kadar uzun sürmemişti onun için. Yok oluşun yolu sandığından daha uzundu. Bedeni sertçe soğuk suyla buluştu. Aşağı doğru süzülmeye başladı. Su gerçekten de yutuyordu onu. İçgüdüsel olarak çırpınmak istiyordu ama yapmadı. Suyun onu aşağıya çekmesine izin verdi. Burnundan içeri giren sular genzini yakarken ciğerlerinin haykırışını duyuyordu. İçeride büyük bir savaş veriyorlardı. Bedeni onu hayatta tutmak için her türlü şeyi deniyordu. Ölüm son ana kadar acı vericiydi. Zaman durmuş gibiydi. İlerlemeyen saniyeler ölmesine de izin vermiyorlardı. Karşısında gözünü yakan derece de bir parlaklık genişlemeye başladı. Sahiden beyaz ışık diye bir şey vardı. Parlaklık genişledikçe genişledi. Işık huzmesinin arasından ona doğru süzülen birini gördü belli belirsiz. Bilinci yavaştan bulanıklaşmaya başlamıştı. Ona doğru gelen kişi ölüm meleği miydi?