Unscripted
- Reads 36
- Votes 1
- Parts 1
Ongoing
Last published Sat, Feb 21, 2015
Dali dali kaming umalis ni Mama ng bahay patungong airport para hindi mamalayan ng bunso kong kapatid na umalis na kami. Kinabahan ako ng bahagya dahil unang biyahe ko ito patungong abroad. Hindi ko na nga napansin si Mama na umiyak habang hinahatak ang maleta. Sa wakas, nakarating na rin ako ng France! Ako nga po pala si LotLot, 20 years old. Andito ako sa France upang makasama ko ang Papa ko na nagtratrabaho dito. Heto na nga bihis na rin ako dahil may performance kami mamaya. Ngayon ko lang ulit nakita si Papa simula nung naghiwalay sina Mama. Kaya lulubusin ko na ang pagkakataon na ito upang makilala pa siya ng husto. Hala! Hindi ko namalayan, 3 years na pala ako dito sa France! Grabe ang bilis ng panahon! Teka lang may tawag.... " Hello? Oy Tito! ( Tito po ang tawag ko sa step father ko) Ano ho?! Pwede ko po ba makausap si Mama?... Mama, hintayin niyo po ako ha. Pag uwi ko diyan, mag bonding tayo sa salon at mag outing tayo sa dagat!I love you Ma." [ wala akong narinig na sagot] Sa tatlong taon ko dito sa France, gabi gabi kami nagpapatawa ng mga tao dito ngunit ngayong gabi ito, hindi ko alam kung papaano dahil paos na ako sa ka kaiyak. Na comatose ang Mama ko dahil sa kanyang malubhang sakit. Hindi na nga siya nakapagsalita kanina. Sabi ni Tito tumulo daw luha ni Mama matapos niyang marinig ang boses ko. May tawag na naman... " Hello. Ha?!" Wala na ang Mama ko! Sana matapos natong gabing to dahil gusto ko ng umiyak ng umiyak ng umiyak hanggang wala na akong maiiluha! Gusto ko ng umuwi! [Makalipas ang siyam na araw] Mama ko, ililibing kana ngayon. Patawarin niyo po ako dahil hindi ko po kayo naalagaan. Kung alam ko lang na yong paghatid mo sa airport ay huling yakap ko na yun sayo, sana hinigpitan ko pa ito. Sana nasabi ko ng paulit ulit kung gaano kita ka mahal Mama. Sana hindi ako agad bumitaw sa mga kamay mo. Mama, I LOVE YOU.
All Rights Reserved
#30
airport
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Limang Rason
Naririnig ko ang mga takong ng kanyang sapatos habang naglalakad sa labas ng kwartong kinalulugaran ko. " Hindi namin kailangan ng katulad mo! Ang kailangan namin ay doktor para sa anak ko" bulyaw ng aking ina sa labas ng pintuan " Pasasalamatan nyo po ako sa oras na makalabas dito ang anak nyo ng matino" usal ng babae Pagak akong napatawa sa kanyang iniusal sapagkat ibinabalik niya sa akin ang nakaraan. Nakarinig ako ng isang sampal at isang tawa " Kayo po ang bahala pero trabaho ko po ang mga ganito, hindi po sa pagmamalaki subalit dito lang po ako magaling" saad niya " Ano?!? Ang sirain pa lalo ang buhay niya?!?! Ikalat na ganyan siya? Hindi ako naniniwala sa'yo!! " sigaw muli ng aking ina " Mahal, pakiusap, maging ang doktor ay hindi siya nagawang tulungan bakit ba ayaw mong subukan ang kakayahan niya?" tanong ng aking ama " Kung ganoon hindi po ako tatanggap ng pera kung hindi ko siya mapapagaling" saad nito at bumukas ang pintuanComplete
"SECRET AGENT L❤VE
Agd ko nman sya tinadyak sa tyan!. Pero bakailag sya!.kinuha nyang buhok ko at dinaganan ako. Napahiga nalang ako!.sa ginawa nya. Tapos pinalo nya ako ng baril.sa.ulo!.hindi ko alam ang gaawin ko miyak iyak nalang ako ako!.ng tinutok nya sakin ang baril. Anung gaawin ko.? Napapikit nalang ako sa tako t at hinintay ang balang tatama sakin. "BANG.." Napamulat ako na maramdaman kong may dumagan sakin. Nakita ko yung babae na maytama sa likod. Agad ko syang tinulak. Teka buhay ako. Paanong? Tinignan ko ung paligid pero wala. Wala wala ng kahit isang tao sa loob!. Kung sinuman yun nag papasalamat ako "Teka yung bumba". Pag kasabi ko nun agag akong tumakbo palabas!. 3 2 1 BOSSHHH!. Agad aking napadapa dahil sa lakas ng impak!. Buti nalang nakayuko ako!. Pagkatapos ng pagsabog akogad akong tumayo at sumakay sa kotse. Pupuntahan ko muna.si Tito at si Gaile ************ Third Person POV. Mga walang utak.tsk. buti nalang napigilan ko yung babaeng yun kunghindi . Malamang sa malamaComplete
Flowers Bloom (Completed)
Kailan ba kita makikita ulet? Pinipilit kong kalimutan ka pero naging bahagi ka pa rin ng buhay ko. Naging malawak ang espasyo mo dito sa puso ko. Isang kang nakaraan na kahit na anong pigil ko ay hindi ka nawawala dito sa isipan ko lalo na sa puso ko. Inaasam ko pa rin na sana balang-araw ay mahagilap ko man lang kahit na ang anino mo. Bata man ako noon pero alam ko na ang salitang pagmamahal. Naramdaman ko yun nung tumibok ang puso ko sa unang pagkakataon sa edad na sampung taon. Nandun ang kilig. Nandun ang sobrang saya. Nandun ang tawanan. Nandun ang kulitan. Nandun ang paglalambing mo pero dahil sa'yo nasaktan din ako't umiyak. Hindi ka na bumalik muli. Hindi mo tinupad ang mga pangako mo sa'kin. Nangako ka sa edad na labing-tatlong taon. Tatlong taon ang pagitan ng edad natin pero ramdam ko ang sinseridad mo dahil umasa ako. Lumaki man ako nun sa bahay-ampunan ay pinunan naman ni mother ang kulang sa'kin. Buo at totoo ang pagmamahal na ipinakita niya sa'kin. Kuya ko magpakita ka na. Nasa'n ka na? Tatlong taon ang lumipas nung hindi ka na nagpakita ay umaasa pa rin ako pero natuto akong buksan ang puso ko para sa iba. Ngayon ay apat na taon na kami, kuya. Malapit na ring maging labing-isang taon na hindi ka na nagpapakita sa'kin. Masakit isipin pero umaasa pa rin ako na makikita kitang muli. Gusto kong sabihin sa'yo na salamat sa mga sayang idinulot mo sa buhay ko. Gusto kitang makita. Magpakita ka na. Hinihintay ko pa rin ang pagbabalik mo. Gusto kitang tanungin ng bakit. Gusto kong pakinggan ang mga dahilan mo. Magpakita ka lang. Tatanggapin kita ... bilang nakaraan ko na lang.Complete
ANG PAMANA NI LOLO
Prologue Mama! May sulat po para daw po saiyo!! tawag ko kay mama. Halika bigay mo saakin dito ! sino ba ang nag dala niyan tanong ni mama . Di ko po kilala ma eh tika lang tanongin ko muna si kuya!! sabi ko kay mama pero pag balik ko sa may pintuan ay wala na doon ang lalaki kanina. Ma wala na umalis na siya!! sigaw ko . nasa cr kasi si mama nag lalaba maliit lang ang tirahan namin at nasa squatter kami nakatira dahil maliit lamang ang kinikita ni tatay sa pag ko construction at 3 kaming magkakapatid na pinaaral si mama naman ay nag lalabandera kaya sakto lang yung sahud ni tatay pang bayad bill sa bahay at pang baon namin ang kinikita naman ni nanay sa pag lalabandera ay sakto pangkain lang namin sa araw araw. Kahit ganito sitwasyon namin proud parin ako sa mga magulang ko kasi nakikita namin ang pag sisikap nila maitaguyod lamang kaming magkakapatid. Oh nasaan na ang sulat Ayanhes?? sabi ni mama. andito ma !! sabay abot ko kay mama . binasa ni mama ng tahimik ang sulat na para sa kanya tamang tama naman ay dumating si tatay na may dalang meryenda!! Papa wow ano yan!! masaya kong sabi kay papa panganay ako saming tatlo Ako si Ayesha at bunso namin si Ayolo pero kahit panganay ako ay malambing parin ako kay papa. Paborito mo anak Pizza Hawaiian!! nakangiting sabi ni papa. wow thank you papa!! maya maya ay lumapit si ayesha ng nakasimangot . Oh anak Aye bakit nakabusangot mukha mo ? tanong ni papa sa kapatid ko. papa kasi puro paborito ni ate binibili mo ah pano naman yung samin ni Ayo?? nagtatampong sabi nito. hay!! naku ang dalaginding ko nag tatampo nanaman wag kang mag alala dahil may French fries ako galing sa Jollibee !! nakangiting sabi ni papa. wow! thank you pa!! oh nasaan ang mama niyo!!? tanong ni papa. maya't maya ay narinig namin ang iyak ni mama.. Elisa anong nnagyari bat ka umiiyak?? Si Papa arniel Wala na!!! iyak na sabi ni mama.. Wala na ang lolo namin!!!!.......... _____________ next???Complete![MINE❤️ [Completed]](https://img.wattpad.com/cover/287982546-256-k731870.jpg)
MINE❤️ [Completed]
Maraming nagbago simula ng magkasakit ang kanyang papa. Nagkautang ng malaki sa banko ang kanilang pamilya. Halos lahat ng lupa at bahay na naipundar ng kanyang mga magulang ay naghalong para bula. Pero ayus lang ang mahalaga nadugtongan ang buhay ng kanyang papa. Pero pano nga ba kung isang araw magising na lang sila isang umaga na pati ang natitirang bahay at lupa na naipundar ng kanyang mga magulang ay mawawala narin at ang masaklap pa pati ang kanyang ama ay bilang na lang rin ang oras at araw na kanila itong makakasama! Kung kayo ang nasa sitwasyon ko? Bilang anak ano ang kaya ninyong gawin para sa inyong pamilya? Kaya ninyo kayang ipagpalit ang sarili ninyo kalayaan para sa buhay at kasiyahan ng inyong malapit ng mamayapang ama? Kaya ninyo kayang akuin ang mabigat na resposibilidad na kakaharapin na inyong pamilya? Pero kung ako ang tatanungin lahat kaya kung gawin kahit kapalit nito ay ang aking kalayaan. Pagdating sa aking pamilya di bale ng umiyak ako ng patago wag ko lang silang makitang luhaan. This story is based on what my imagination say's haha i hope you all like it❤️😚 godbless and always keep safe everyone❤️Complete
Cruising in the Stars (Cielo Gracia Chronicles #1)
Some people are just meant to be despised. Someone has to play that part. At nakakalungkot mang tanggapin, baka isa ako sa mga iyon. Matagal ko nang inihanda ang sarili na tanggapin iyon. Sa mundong ito, ang pagmamahal at pagtanggap ay para lamang sa iilang maswerte. Hindi para sa mga katulad ko. Di ko na kailangan pang pangarapin ang pag-ibig at pagyakap dahil bata pa lamang ako ay alam ko nang hindi 'yon para sakin. It was already dictated from the very beginning. It was written in my palms, and inscribed in my fate. It is like a curse people throw at me. Like a prayer they utter to the heavens and they write on the stars. That's just how the current goes, that's how the river flows. Who am I to dare go against it?Complete
Prejudice by: kimlantiontobias
"I love you, Tischelle, I'm sorry, dapat pinaglaban kita. Dapat nakinig ako sa 'yo. Please, let's make things right. Please stay with me.'' naramdaman kong hinalikan niya ako sa ulo, and it feels great. "Ilalayo ko kayo ni Pia. Magsasama-sama tayo. Hindi lang ako ang bestfriend mo, ako ang kaibigan mo, ang daddy mo, ang kuya mo..ang asawa mo. So please hang on, mahal na mahal kita. I'm sorry kung iniwan kita ng tatlong taon, nagpagamot ako para makalakad. Hindi ko alam na pinaalis ka nina mommy. I'm sorry kung nasasaktan kita." Those are soothing words. Mahal ako ng bestfriend ko. Mahal ako ng asawa ko. Kahit nahihirapan akong huminga pinilit kong ngumiti. Sa kabila ng lahat ng pagsasakripisyo ko,heto na. "Vonn..masaya ako.." Its hard to breathe, naninikip na ang dibdib ko. My nails were cyanotic and cold. I'm craving for oxygen. Habang nagmamaneho si Vonn.Pinilit kong tumingin sa kanya. He's crying. Pinilit ko siyang halikan sa labi. This might be the last and wonderful thing I ever do. Ang daming sana..Complete
Slow Dancing in the Dark (Pontevedra Series #1)
Ayon kay Lao Tzu, a Chinese philosopher, be content with what you have; rejoice in the way things are. When you realize there is nothing lacking, the whole world belongs to you-na siyang isinasabuhay ko. I only have my mother and my two friends, Charlynn and Reisha. My mother works for Charlynn's family. We are not really poor and definitely we're also not rich but we're living comfortably. Nevertheless, I am contented with my life. But, after meeting the man that I like, I started to dream for more. I started to ask for more just to equal his riches even though I know for sure that it was impossible. Life is meaningful. Full of life lessons, full of challenges, and battles that you need to surpass. Pero no'ng nawala sa akin si Mama, iyon ang hindi ko kinaya. Sinisi ko sa lahat ang pagkawala niya. Nagtanim ako ng galit sa pamilya na tinuturing kong pangalawa kong pamilya. And he was there, just accepting my wrath. But, what if everything that I believed was all a lie? Paano kung lahat ng sinisi ko, maling tao? Would I be able to get to his life again? Or our memory will remain just like how we first met? Dark.Complete
Breaking The Gangster's Heart
"you're late again Ms.Valdez" sabi nya sa akin Kaso lasing ako kaya pahibay hibay akong pumunta sa upuan ko T:"Ms.Valdez ang lakas mo namang pumasok ng late tapos papasok ka ng lasing" "Wala kang pakialam, dahil una sa lahat kayang kaya kitang patalsikin sa isang tawag ko lang sa magulang ko" sabi ko sa kanya T:" at ano naman magagawa ng mga magulang mo sa trabaho ko dito?" Taka nyang tanong "I quess you guys really don't know" sabi ko tsaka tumungin sa mga kaklase ko" Na ako lang naman ang nag iisang anak at tagapagmana ng school na ito...kung hindi nyo alam" tsaka tumingin ulit sa teacher namin na gulat na gulat "Ano maam may sasabihin ka pa, so may I excuse myself" tsaka lumabas Wala ako sa mood at wala na rin naman ang mga kaibigan ko kaya napag desisyunan kong kong umalis na lang at pumunta sa club... Buti pa dito walang manggugulo sa akin di katulad sa school... walang kwenta Nandito ako ngayon sa bar station... nag iinom marami rami na rin ang naiinum ko ng tumawag si Alex Ano na naman kailangan nya... "Bakit ba?" Irita kong tanong AX:" gusto ko sanang malaman kung sasama ka sa laban ngayon" tanong nya Tamang tama gusto kong mangbug bog Pasensya na lang sa kalaban ko... "Sige Punta na ako" sabi ko tsaka inumbos ang iniinum ki at umalis na... Pag dating ko sa HQ nandun na sila kaya agad na akong nagbihis... Tapos umalis na kami... Nag simula na ang laban... Pinauna ko na sila para walang pakialamanan... Natapos na sila at ako naman ngayon... "Pasensya ka na lang,mainit ang ulo ko,bahala na kung anong magagawa ko sayo" sabi ko sa kalaban ko Inatake ko na sya at di tinigilan.. Nakapaibabaw ako sa kanya habang pinag susuntok sya... Hindi na sya makagalaw... nang biglang nag salita ang kasama ko "Jam tandaan mo ang rules wag kang papatay"sabi nilang lahat Pero di ako nakinig at patuloy pa rin sa gunagawa ko...Complete
My Basket Ball Love Story (boyxboy) COMPLETED
Sabi nila: Love is Blind, Love is Unpredictable, Love is Tragic, Love is Mutual, Love is the Most Powerful form of Affection. etc... Pero paano kung sa Love ding ito magbabago ang pananaw mo sa buhay at siyang magbabago ng pagkatao mo. Paano mo haharapin ang bukas kung di mo alam ang magiging bunga ng bawat desisyon mo. Sino ang makapagsasabi na tama na at eto na ang tamang landas na dapat mong lakaran. Lalo na kung ang taong una mong minahal at mahal na mahal ay siya pang nagdulot sa iyo ng sakit lalo na sa araw na kailangan mo siya. "Yan ang laging nakatatak sa utak ko simula ng mangyari ang araw na kinatatakutan ko. Kailangan ko nang kalimutan ang nakaraan at magpatuloy sa darating na bukas"- Anton. Halina at tunghan ang kwento ng buhay pag ibig ng ating bidang si Anton. Saksihan ang bawat yugto ng kaniyang kwento sa "My Basket Ball Love Story" -------- JuanDer25Complete
Limang Rason
Naririnig ko ang mga takong ng kanyang sapatos habang naglalakad sa labas ng kwartong kinalulugaran ko. " Hindi namin kailangan ng katulad mo! Ang kailangan namin ay doktor para sa anak ko" bulyaw ng aking ina sa labas ng pintuan " Pasasalamatan nyo po ako sa oras na makalabas dito ang anak nyo ng matino" usal ng babae Pagak akong napatawa sa kanyang iniusal sapagkat ibinabalik niya sa akin ang nakaraan. Nakarinig ako ng isang sampal at isang tawa " Kayo po ang bahala pero trabaho ko po ang mga ganito, hindi po sa pagmamalaki subalit dito lang po ako magaling" saad niya " Ano?!? Ang sirain pa lalo ang buhay niya?!?! Ikalat na ganyan siya? Hindi ako naniniwala sa'yo!! " sigaw muli ng aking ina " Mahal, pakiusap, maging ang doktor ay hindi siya nagawang tulungan bakit ba ayaw mong subukan ang kakayahan niya?" tanong ng aking ama " Kung ganoon hindi po ako tatanggap ng pera kung hindi ko siya mapapagaling" saad nito at bumukas ang pintuan
More detailsContent Guidelines