A Necklace

Nanami daha bir şey diyemeden adam binanın üstüne atladı. Hay şansımı sikeyim ki gözümü bir açtım.
O çocuk. Okula yeni gelen üst sınıf. Peki onun kolyesi bende ne yapıyor????
Ben çocuğa bakıyordum o karşıya bakıyordu. Sonra birden bana baktı. Ben gözlerimi kaçırınca konuşmaya başladı:

"Seni daha öncede görmüştüm, o zaman da bana bakıyordun, şimdi de bakıyorsun ne var bende?"

Al şimdi verebiliyorsan ver cevabı:

"Tamam. Sorun değil. Sadece merak etmiştim." Dedi

Sonra bir eve geldik. Doğrusu evin penceresinden girdik ama neyse.

Beni yere bıraktı ve bir kaç adım yatağa doğru ilerleyip bana döndü:

"Ee kolyemi vermeyecek misin?"

"Hayır. Kaç yıldır ben takıyorum."

Bir kaç adım bana yaklaştı ve kolyemi tuttu:

"Üstünde adım yazıyor halâ mı inkar edeceksin?"

Kolyeye baktığımda yakamın daha çok açıldığını gördüm. Hemen kolyeyi elinden alıp, yakamı kapattım:

"Neyse sende kalsın, bana çok lazım değil ama kolyemin sende ne işi var?"

"Ben bilmiyorum bana vermişlerdi."

"Ha, ben şimdi hatırladım. Kaza yaptığın zamanı hatırlıyor musun?"

Evet diye kafamı salladıktan sonra anlatmaya başladı:

O gün akşam can sıkıntısı yolda yürüyordum. Ve bir arabanın suya battığını gördüm yardıma gittim ve suya daldım. 1 kız hariç herkes ölmüştü. Kız camın kırılmasıyla bir kaç cam kıza batmıştı. Kızı kurtardım ama o bana tutunmaya çalışırken, beni kolyemden çektiği için kolyem kopup onun eline dolandı. Bende onu sudan çıkarıp yaralarını iyileştirir sonra ambulansı aradım. Ve sonra gittim.

"He bu arada sen kan kaybettiğin için kendi kanımdan da verdim."

NOT:hikayemi almayın yasal işlem başlatırım (aslında alınacak kadar güzel değil ama-)