Mavi Hayaller

Yanıltan ve yıkan bir aile.
Yıkılmasına ve kaldıracak güce sahip olmamasına rağmen ailesini sevmekten vazgeçmeyen bir kız çocuğu.
Ailesinin içini yakan ve onları parçalayan, yaptığı yanlışların farkına geç varan bir erkek çocuğu.
Ve o erkek çocuğunu hatalarına rağmen hiç bırakmamış bir aile.
Onlar ya hep yok ettiler yada hep yok edildiler.
Onlar ya hep yalnızdılar yada hep çok kalabalık.
Onların zorunda kaldıkları vardı. Bir de kendi tercihleri.
Peki akan göz yaşları, yok edilen umutlar, silinen gülümsemeler... Bütün bunlara değer miydi? Ben söyleyeyim. Hayır! Çünkü her şey değişir. Geriye hiçbir şey kalmaz.
Ne demiş Jean Paul Sartre: "Bir saat sonra fener yanmış, rüzgar çıkmış, gökyüzü kararmıştı; bir iz bile kalmamıştı."