That one mistake

Tranen komen als grote regendruppels uit mijn ogen. Waarom moest ik zo stom zijn? Waarom in hemelsnaam? Als een klein bolletje leun ik tegen de koude grijze muur. Deuren hoor ik hard dichtslaan. Hij komt, denk ik. Straks begint de hel weer. Straks word ik wéér geschopt, geslagen, uitgescholden. Ze willen we dood, ik weet het zeker. Ik hoor mijn deur hard dichtslaan. 'Hij' komt binnen en begint meteen met schreeuwen: "Kutbitch, je hebt het verteld!" Waarna ik een harde trap in mijn buik krijg. Meteen klap ik naar voren, en kokhals. Ik voel hoe mijn lichaam opgetild word, en over de schouder van jayden hangt. "Hier ga je nog spijt van krijgen, klein bitchje van me!" hoor ik hem in mijn oor fluisteren, waarna ik een harde klap op mijn slaap voel komen. Ik kreun even van pijn, maar daarna wordt alles zwart. En dit allemaal, door die ene fout.

Dit verhaal bevat grof taalgebruik, als je daar niet tegen kan, niet lezen. Sorry alvast voor eventuele spelfouten.

©Alle rechten voorbehouden