ÂLÂM

ÂLÂM

Reads 27
Votes 4
Parts 1

Ongoing

Last published Mon, Feb 6, 2023

adasaryaalam fiction tuachant

Yüzüme yaklaştı, şakağına iki kez vurdu. "Burası deniz," bu sefer benimkine bir kez işaret parmağıyla vurdu "Burası Güneş, Ada." Geri çekildi. Hayatı gördüğüm gözleri bana bakmıyordu bu sefer. 𝘉𝘢𝘬 𝘣𝘢𝘯𝘢, dedim içimden. 𝘝𝘦𝘳𝘥𝘪𝘨̆𝘪𝘯 𝘶𝘮𝘶𝘥𝘶 𝘨𝘦𝘳𝘪 𝘷𝘦𝘳𝘦𝘺𝘪𝘮 𝘴𝘢𝘯𝘢. "Güneş battı, bulutların önü kapalı. Neredesin? Bu deniz hala seni bulamadı." . . Mahşer alanında bulamadım seni. Ne oldu gittin mi? . . Nefretten doğan umut, bir silah. Uzaklaş, Namlunun ucu sana doğrultuldu. Nefret sadece yalan kolpadan bir oyundu 22.12.2022

All Rights Reserved

Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.

You may also like

MOR SÜTYEN (Yarı Texting)

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Content Guidelines