Valiente , Changlix

Çatıya el ele çıktığımızda güneş usulca batıyordu. En güzel renkleriyle bezenmişti gökyüzü bugün, sadece bize özel. Cennetimize en yakın yere oturduk birlikte. İçimizde yalnızca atan bir kalple özgürce yaşayamadığımız hayaller ağlıyordu. Biz ise gülümsüyor ve selamlıyorduk ufku. Belki de ilk defa böylesine özgür olmuştuk uzun süre sonra