Ilang araw na akong hindi umaalis dito walang kain o inom manlang.
Im hungry pero wala akong planong kumain wala rin akong planong bumangon pa...Nanghihina na ang katawan ko..Even my vision is getting blur.
I think this is my end. Before i lost my conciousness heard someone calling my name.
Napangiti nalang ako ng mapakla at tuluyan nang nilamon ng kadiliman.
Im became a prisoner in our own house.
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Kwento ng isang simpleng babae sa makulay na mundo. :)
Maraming salamat po sa makakabasa ng sulat ko. :)
Pag pasensyahan ninyo na po kung may mga pagkakamali at bago palang po sa pagsusulat. Salamat po ulit. Godbless!