Never Ever

Als ik buiten ben doe ik mijn lampjes van mijn fiets aan. Ik haal mijn fiets van de standaard. Opeens gaan mijn nekhaartjes recht overeind staan. Ik heb het gevoel als of iemand me aanstaart. Ik draai me om en zie een groepje rokers. Een jongen kijkt me aan. Ik doe als of ik hem niet gezien heb en ga op weg naar huis. Ik ben bijna thuis als overal het stroom uit valt. Ik kijk angstig om me heen. Ik hoor het gebrom van een motor. Ik kijk achter om maar zie niks. Dan kijk ik weer voor uit en zie een jongen voor me staan. Ik kan zijn gezicht niet zien.
"Hi Anna" hoe weet hij mijn naam ? Ik ken hem niet. Hay stotter ik
"Doe niet zo verlegen schat ik doe je niks" ow nee dit loopt niet goed af was ik maar met Kate gefietst . Hij loopt langzaam op me af en duwt me langzaam van me fiets. Ik ben verlamt van angst. Ik begin te gillen. Hij legt snel een hand op mijn mond. " ssst straks hoort iemand ons nog ik doe je niks zei ik toch."