LAÇİN

Uzak diyarlarda bir kuş çırpınıyordu onu görenler bir şeyler anlatmaya çalıştığını anladılar ama hiçbir zaman onun dilinden konuşamadılar. O çırpınmaya devam etti.
Laçin.
Bırak onları uç!
Gökyüzü senin. Kim engel olabilir ki sana?
-Laçin...
Git buradan lütfen kirlendi çünkü buralar. Kirlettim ben seni, yaraladım.
- Sen yapmadın ki! Onlar yaptı bana bunu.
Bak! oradalar uçuyorlar.
Söylesene bu kuşlar cinayeti ne çabuk unuttu?
...

Laçin uçma!
Dur!
Yağmur geldi yine, ıslanmasın kanatların
Yoksa bu yağmurlar senin gözyaşların mı?
Yine mi ağlıyorsun kül kuşu?
Buralar yine ıslandı, gönlümün duvarları.