Nefretten Doğan Aşk

Nefretten Doğan Aşk

  • WpView
    Reads 2,162
  • WpVote
    Votes 150
  • WpPart
    Parts 8
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Mon, Feb 9, 2026
Kandan korkan biri katil olabilir mi? Ben olmuştum. Kandan dahi korkardım oysa... Allah'a yalvardım canımı alması için. İlk kez o silahı elime aldığımda yalvardım Allah'a canımı alması için. Bedenen almadı belki ama ruhen benimde yerde can çekişen adamdan bir farkım kalmamıştı. Yaşarken de ölebilirmiş bir insan babam bana bunu öğretmişti... Çok eziyetler çektim o kan kokusunun her gece tenime sinmemesi için, türlü türlü şiddetlere maruz kaldım, kaç gece karanlık mahsenlere atıldım... Soğuk duvarlara sığındım kor ateş gibi yanan bedenim için, ama vazgeçtim. Direnişlerimin hepsi boşa çıkığında vazgeçtim. Yaşamak istemeyen biri ölmekten korkar mıydı? . . . Ağır bir konu gibi gözükebilir fakat kitaba başlayınca çok akıcı bir konu olduğunu anlayabilirsiniz. Ben yazarken çok ağladım, kendimi Deniz gibi his ettim. Umarım sizlerde o duyguları aktarabilmişimdir:) Kitapta argo kelimeler mevcuttur. Vote yapıyorum🤗 Kitap şuan düzenleniyor, çok eski bir zamanda yazdığım için çoğu yerini unuttum, o sebepten dolayı daha iyi bir konuma getirilmek için düzenleniyor.
All Rights Reserved
#177
şevhet
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Sirayet|Texting
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Mafyaymısmıs
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • KORKUT / bxb
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines