Rehin
- Leituras 1,131
- Votos 156
- Capítulos 59
MaduroConcluída qua, set 10, 2025
...
-Atay elimde ama sen telefonu yüzüme kapatıyorsun. O kadar mı nefret ediyorsun bu çocuktan Masal?
...
"Bu hikayedeki tüm kişi ve kurumlar hayal ürünüdür."
Todos os Direitos Reservados
Junte-se a maior comunidade de histórias do mundoTenha recomendações personalizadas, guarde as suas histórias favoritas na sua biblioteca e comente e vote para expandir a sua comunidade.
Talvez você também goste
KARADENİZ ŞAHİT OLSUN
"Karadeniz şahit olsun Elif, seni benden kopardılar ama kalbimden sökemediler." Şimdi kader, yıllar önce birbirine "yarim" diye seslenen iki insanı yeniden aynı gökyüzünün altına getiriyordu. Peki ya aşk, gerçekten biter miydi? Yoksa Karadeniz'in hırçın dalgaları gibi, ne kadar susturulsa da bir gün yeniden kıyıya mı vururdu? Bir yanda kahkahalar, kemençe sesleri ve Karadeniz'in sıcaklığı... Diğer yanda yarım kalmış bir sevda, söylenememiş sözler ve hiç kapanmamış yaralar...
KAN DAMLAYAN KALP
İnsan kafasında ne kurarsa oraya ait hissederdi. Belki geçmişini değiştiremezdi ama kafasında kurduğu dünyayla geleceğini tasarlayabilirdi. Ben yapamamıştım. Kafamda kurduğum dünyayı geleceğime göre tasarlayamamıştım. Kaybolduğum bir orman hem kısıtlı zamanımı güzelleştirmiş, hem de o zamanı cehennemden farksız kılmıştı. Peki şimdi ne yapmam gerekiyordu? Canımın acıyacağını bile bile geçmeli miydim o yoldan? Yoksa Tanrı'nın bana biçtiği kısa zamanı daha farklı şekilde mi değerlendirmeliydim?
YÜREĞİMDEKİ MAYIN
Öncelikle hikayemi okuyup bana bu şansı verdiğiniz için çok teşekür ederim ve bu benim ilk kitabım eğer bir eksiği varsa kusura bakmayın ❤️. 🔞 yaş üstüdür küfür şiddet ve yetişkin içerik sahneler ola bilir 🔞 NOT : kitabımdan her hangi bir alıntı veya kopyalama alınması durumunda şikayet edilecektir tüm hakları saklıdır. Yazım tarihi 24 haziran 2025 Ben hafasa mayınlı abisinin yeşil boncuğu babasının karanlığında açan biricik çiçeği olan hafsa ama ben o hafsayı 10 yaşındayken öldürdüm ,abimimin cansız bedenine bakarken gözlerimdeki sevincide masumiyetide öldürdüm ben o gün . ........................................... ..................... işte burdayım beş yıl önce zorla gönderildiğim ülkememdeyim evet istanbuldayım bu aradan geçen beş yıl boyunca kendimi her yönden geliştirdim ve kendi ayakları üstünde duran bir kadın olarak geri döndüm artık hiç bir güç beni burdan gönderemez ,intikam alma sırası bende ve ben onlardan öyle bir intikam alacamki bana yaşattıkları acının on katını yaşatacam onlara .
SEVDA -Tamamlandı-
-yorumlarda spoiler olabilir- "Sevmezler Öğretmen Hanım. Burada öğretmenleri sevmezler. Acımadan öldürürler seni, Aybüke Öğretmen'i Necmettin Öğretmen'i şehit ettikleri gibi seni de şehit ederler. Acımazlar, gözlerini bile kırpmazlar. Hiç mi acımıyorsun canına? Daha dün vuruldun, daha dün yandı canın!" "O zaman sen de acımıyorsun Komutan canına." dedim titreyen sesimle. Kaşları çatıldı. Benden bu çıkışı beklemediği kesindi. "Benim görevim bu." dedi dümdüz bir sesle. "Benim görevim de bu. " dedim duruşumu daha da dikleştirerek. "Görevini yapacak daha güvenli yerler bulmalısın kendine." Alaycı bir gülüş kondurdum yüzüme. "Buradayım komutan. Burada kalacağım. Alınacak karar senin fikrin doğrultusunda olsun ya da olmasın ben burada kalacağım. Gerekirse o çocuklara tek tek evde eğitim vereceğim ama başaracağım. Ne sen ne de bir başkası buna engel olamayacak!" - Vatana sevdalı kadınların ve adamların hikayesi... 2 yıldır atama bekleyen genç bir öğretmen. Doğu'dan başka yerde görev yapmak istemeyen genç bir asker. İkisi de inatçı, ikisi de vatana aşık. Birisi özgür ruhlu diğeri tutsak. Ya birbirlerine de aşık olurlarsa? Dengeler değişir miydi? Aşka yenilen düşmana da yenilir miydi? Aşka yenilen ölür müydü? Aşka yenilen mutlu olur muydu? Ağlar mıydı, üzülür müydü? Yoksa aşka yenilen sadece aşık mı olurdu? Bu kurgunun gerçek kurum ve kuruluşlarla hiçbir ilgisi yoktur.Concluída
CEPHEDE HANÇER
"Gözlerine ayrı aşık olduğum yârim." "Güzel kalbine ayrı aşık olduğum yârim." Altı yaşına kadar aynı sokaklarda koşup aynı hayallerin peşinden giden iki masum çocuk. Kader bir gün babalarının tayiniyle onları birbirinden koparır, yarım kalan cümleler ve içlerine gömdükleri minik bir sevdayla uzaklara sürükler. Yıllar sonra, bambaşka hayatların ardından, aynı üniformanın altında yeniden karşı karşıya gelirler. Biri üsteğmen, diğeri teğmen. Aynı timde, aynı gökyüzüne bakarak, aynı tehlikenin içine yürürler. Ve çocukluklarında sessizce filizlenen o duygu, bu kez çok daha gür, çok daha yakıcı bir aşka dönüşür. Bu hikâye, Kurşun İzi kitabımdaki başrol ve yan karakterlerin çocuklarının kaderini anlatıyor. Bir çocukluk aşkının yıllara, ayrılıklara ve savaşın ortasında bile küllenmeyen bir sevdaya nasıl dönüştüğünün hikâyesi. Kurşun İzi'ni okumadan başlamayın, çünkü bu yolculuk orada atılan temellerin üzerine kuruludur. Ama "Ben direkt bu hikâyeyi okumak istiyorum, Kurşun izini okumayacağım" diyenlerdenseniz, kapılar size yine sonuna kadar açık. 😊 Ama kurşun izini de okurum diyen varsa önce onu okuyun, sonra bu kitaba başlayın derim. Bu hikayede geçen kurumlar, yerler, olay örgüleri şahsıma, yani yazarın hayal gücüne aittir, benzeri yoktur bilginize. !!!Wattpadde CEPHEDE HANÇER adında yazılan ilk kitaptır.!!!!
Mum Işığı Külleri
Kader bizim peşimizde gezen bir gölgedir. Gözükmesi için bir ışığın, bir ateşin varlığı yeterlidir. Ben bunu her daim karanlıkta kalarak çözdüğümü sanmıştım. Işık yoktu benim dünyamda, aydınlık kavramı beraberinde acıyı, beraberinde unutulması gereken her anı ve keşkeleri getiriyordu. Ateş ısıtmazdı, sadece yakmak ve acı çektirmek için vardı. Bu da kader gibi, içine atıldığım oyunun kuralları gibi değişmeyecek sanmıştım. Oysa ki her şey çevresinde döndüğüm her sınır, onun bana yaklaştığı her adımda ardına bakmadan yok olmuştu. Ben Kül. Ama gerçekten bir ateş tarafından yakılıp sonrasında kalan harabe, o harabede en son ölen Kül.
PİNHAN
"Bana bak! Benim askerimi tehdit edip, hiçbir şey olmamış gibi üste çıkma!" dediğinde kalın sesi bedenime hükmetmiş gibiydi. Tuhaftı ki bedenim sesine, beyaz bayrak sallamak için harekete geçmek üzereydi. Gerilen vücudum ile aniden aklıma gelenleri, bayrağı sallamamak için dile döktüm. "Türkiye Cumhuriyetine bağlı olan Milli Savunma Bakanlığı huzurunda, sadece vatanın bütünlüğü ve huzuru için asker olan birisi nasıl sizin askeriniz oluyor?" ... Geçtikleri her sokağın şiirini yazan, görünmeyenlerdi onlar.
İNZİBAT(TAMAMLANDI)
"Asker Kurgusu" Asker-Doktor🏚🩶 Bir ailenin ocağı yanmıştır yine. Kızlarının şehit haberi kasıp kavurmuştur ocaklarını. Sadece ailenin değil ,sevgilisinin de yüreği yanmıştır. Ama beş yıl sonrası yine ortalık darmaduman olmuştur. Bir havaalanı aydınlatmıştır ortalığı .Gerçekler her zaman umutlardan daha tutarlıdır. Umut sadece bir zaman kaybıdır.
ŞAFAKTA BİR KADIN
Hayatını yalnızca Vatanına ve Bayrağına adamış, duygularını zırh gibi kuşanmış sert bir asker... Onun dünyasında merhamet değil, disiplin; aşk değil, sadece görev vardı. Ta ki tüm dengelerini sarsacak olan kadınla o gün karşılaşana kadar. Bu karşılaşma, birinin hayatını altüst edecekti; belki de her ikisininkini. Bir başlangıç mı olacak, yoksa geri dönüşü olmayan bir son mu? Emirlerle yaşayan bir adam, duygularla sınanırsa... Bordo🥇 23.12.25 Bordo bereli 🥇01.01.26
TOPRAĞA SIĞMAYANLAR
Aslıhan Demirhan, 25 yaşında cumhuriyet savcısı, adaletli ve otoriter. Çocukların ve kadınların çığlığını duyan ve onlara ses olmak isteyen bir savcı. Bu olaylarla ilgilenirken bir dosya ile hayatının aşkı olacak olan Alphan Arslan ile tanışacağından bir haberdi. Uyarı!: kitapta cinsellik,argo,küfür gibi şeyler barındırır!
"Karadeniz şahit olsun Elif, seni benden kopardılar ama kalbimden sökemediler." Şimdi kader, yıllar önce birbirine "yarim" diye seslenen iki insanı yeniden aynı gökyüzünün altına getiriyordu. Peki ya aşk, gerçekten biter miydi? Yoksa Karadeniz'in hırçın dalgaları gibi, ne kadar susturulsa da bir gün yeniden kıyıya mı vururdu? Bir yanda kahkahalar, kemençe sesleri ve Karadeniz'in sıcaklığı... Diğer yanda yarım kalmış bir sevda, söylenememiş sözler ve hiç kapanmamış yaralar...
Mais detalhesDiretrizes de Conteúdo