Arafın Vaveylaları

Arafın Vaveylaları

Reads 466
Votes 70
Parts 8

Ongoing

Last published Sat, Feb 10, 2024

acı adalet aile aksiyon cesurluk

''Neden ona sebebini sormuyorsun?'' ''Sormuyorum değil soramıyorum. Bana ne dedi biliyor musun?'' Karşısındaki dostu merakla kaşlarını çattı. ''Elimde kan ruhumda leke var, dedi. Bunu söylerken gözlerinde sadece acı vardı. Ona neden bu adalet düzeninin işlemesine yardım ediyorsun diye soramam. Çünkü fark ettim ki onun için de adalet hiç işlememiş.'' Derin bir nefes aldı. Sonra devam etti. ''Savcı isterse anlatır isterse susar. Ben onun suskunluğunu da dinlerim.''

All Rights Reserved

Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.

You may also like

MOR SÜTYEN (Yarı Texting)

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Content Guidelines