Szczyt

"Umiłowanie perfekcji jest równaczne z nienawiścią do życia, które przecież nie jest doskonałe."

Młoda Awdotia Gawriłowa zdawała się rozumieć sens tego stwierdzenia dosyć dobrze, jeśli nie bardzo dobrze. Wiedziała, że w niczym nie można przesadzić, ale świat może jak zwykle twierdzić inaczej... Biorąc pod uwagę, że Biedronka nigdy nie była jej ulubioną współpracowniczką jej własne wartości mogą zostać wystawione na poważną próbę, a ich - i tak ledwo zipiejący już - bardzo luźny sojusz może zawisnąć na włosku.
Zaś Adrien Agreste jest niezwykle sfrustowany coraz bardziej powiększającymi się wymaganiami ze strony praktycznie wszystkich - jego jedynymi przyjaciółmi wydają teraz tylko Plagg i Kagami, którzy rozumieją jego położenie.

Wiedzą doskonale jakie brzemię na nich ciąży, zwłaszcza gdy są super-bohaterami ratującymi Paryż przed niebezpieczeństwem. Wiedzą, że muszą być perfekcyjni w swoim fachu, aby nikogo nie zawieść i nie dopuścić, aby ktokolwiek zginął.

Pytanie nie brzmi, czy super-bohaterowie uratują świat, bo wiadomo, że uratują - w końcu super-bohaterowie zawsze wygrywają. Pytanie brzmi, ile będą w stanie poświęcić, aby ogół przetrwał oraz jaki ciężar oczekiwań sprawi, że w końcu nie wytrzymają...

Oraz najważniejsze; kiedy bohater staje się złoczyńcą? Niby proste pytanie, a wielu ciężko na nie odpowiedzieć.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
~Przydatna jest powierzchniowa znajomość uniwersum, ale nie jest konieczna.~

UWAGA
Opowiadanie może momentami zawierać brutalne sceny, krew i wulgaryzmy. Więc jeśli nie lubisz tego typu rzeczy lepiej jeśli się rostaniemy tutaj. Mam nadzieję, że się spotkamy w mojej następnej pracy (jeśli takowa tutaj w ogóle powstanie).