Yok Oluş

Asrın felaketini yaşayan bir çok farklı bakış açısı... Bir çok ailenin sonu, hayatların noktası, hayallerin rafa kaldırıldığı, kimi sevdaların mahşere kaldığı, çoğu kimsenin aile sıcaklığını kaybettiği felaket.

Lara;
Gözlerimi araladığımda hafif sallanan evimize göz bile atmadım. Sadece yanımdaki kardeşimi göğsüme çekip, geçen ay hemen geçen artçı gibi bitmesini bekledim; bir anda hızlanmasını değil.
Zeynep;
Gözlerimi bir anda açmamla annemi ve babamı odamızda buldum. Salise sonrasında da üstümüze çöken tavanla felakette olduğumuzu kavradım.
Asır;
Sarsıntıyla fırladığım yataktan anneme, babama ve minik meleğime ulaşma çabasındaydım. Fakat bir anda çöken zeminle görebildiğim tek sey, kardeşlerimin anne ve babamla olmasıydı.
Fırat;
Belkide en şanslısı bendim aralarında...