In 1959, Janine Pluma Vergel and Nicolas Liham Acuzar were two student journalists under University of the Philippines' school publication Silakbo. Before their final academic year, they discovered an injustice that sparked them to use the publication as the voice of the oppressed, resulting in the hunger of society for answers, resulting in the government to grasp on their power, laying the root for the Manila Uprising. Pluma and Liham took leadership among students in joining the protests. As they sought for justice, human rights began to wither, democracy slowly crumbled under the weight of a rising dictatorship. And when they believed they could finally bring their voices closer to the deafened walls of the government, they met their unjust demise, buried in silence. No one learned about the truth of their patriotism. For sixty-six years.
But then two AB History students from the same university in 2025, Dani Imogen Villaluna and Jace Nicholai Consuelo, were paired to uncover a buried past in the country's history. At first it was just a final academic task, until Imogen began receiving old, almost timeworn letters.
Letters sent by Liham.
Letters addressed to Pluma.
And so began the digging of a buried history out from its chained grave.
"Sa harapan ng oblation statue, doon binaril 'yung magkasintahang biktima sa Manila Uprising. Hindi pa sila nakakakuha ng hustisya. Hindi ko alam kung kailan nila makakamit ang hustisya."
"Sa pagkamatay niya kikilos ang kamay ng katarungan. Uusigin ang lahat ng may mga kasalanan. At hindi n'yo mapipigilan ang isang kaguluhan na magaganap. Hindi ko man ito masaksihan, ang dugo niya'y magiging simbolo upang palayain ang bayang ito."
Kahit sabihin pa ngang muling naibalik ang kasarinlan sa bansang Pilipinas mula sa kamay ng mga Tsino...hindi pa rin nagkaroon ng ganap na katahimikan sa bansang nagmulat ng damdaming makabayan ni Jet Marasigan. Patuloy pa rin ang labis na pang-aabuso at pagmamalupit ng mga pinunong Tsino ng bawat lalawigan.
Sa pagkamatay ng kanyang pinsang si Ling isang pag-aaklas ang naganap mula sa iba't ibang distrito ng lalawigan. Madugo, ngunit ito ang tanging paraan upang ganap nilang mapalaya ang kanilang lalawigan.
Pulang dugo ang magsisilbing simbolo ng kadakilaan at pagmamahal sa bayan. Puso ang sandatang gagamitin ng nag-aalab na mga damdamin tungo sa inaasam na kalayaan.
Magtagumpay kaya silang magapi ang mga mapang-abuso sa kapangyarihan? O patuloy silang magiging alipin ng isang dayuhang nagsamantala sa kahinaan nitong Perlas ng Silangan?