ŞIRINGA

PART 1

Fazla değil daha 8 yaşındaydım.Adını bile söyleyemediğim o şeylerden korktuğum kadar bana anlatılan o kötü canavarlardan korkmuyordum.Neydi bu kadar onu vazgeçilmez kılan.Benden daha değerli olmasını sağlayan neydi.Küçük cam bir şişe.içinde suya benzeyen bir sıvı.Yanında her zaman korktuğum iğne.Hasta olduğumda doktor amcaların bana yaptırdığı ve o çok canımı acıtan iğneler annemin nasıl oluyor da canını acıtmıyordu.Annem benim farkımda bile değildi.Gizli gizli izliyordum onu.Kendi kendine o iğneyi batırıyordu.Canı acıyor gibi gözükmüyordu.Sonra yanıma geliyordu.Çok yorulmuş gibi gözüken yüzünün rengi değişmiş,gözleri garip garip bakan annem mutlu gözüküyordu.Ama beni görmüyordu.Öfkeliydim.O küçük şişelerden nefret ediyordum.Bu yüzden ondan intikam almaya karar vermiştim.Annemi benden alan o şişelerden kurtulmalıydım.
Annem uyurken gizlice odasına girip çantasını almıştım.İçinde en az on tane o şişelerden vardı.Hemen aldım.Koşarak dışarı çıktım.Her zaman gizlendiğim apartmanın arka boşluğuna giderken elime kocaman bir taş aldım.Kimsenin görmemesi için iyice saklandım.Artık intikam zamanıydı.Elimden bile büyük o kocaman taşı aldım ve tek tek o şişeler kırdım.Her vurduğumda annemin bana dahada yaklaştığını hissediyorudum.Bütün intikamımı almıştım.Artık annem onları bulamayacak ve ben artık korkmayacaktım.Kırdığım şişelerin içindeki sular elime bulaştığında çok korkmuştum.Ya bende annem gibi olursam diye.Koşa koşa eve gittim ve ellerimi yıkadım.O sırada annemin sesini duydum.Çıldırmış gibiydi.''Nerede,nerede '' diye bağırıyordu.Ben hiç bir şey bilmiyormuş gibi ona bakıyordum.Çantasını duvardan duvara fırlatıyor,kapıları yumrukluyordu.Korkmam gerekiyordu biliyordum ama o şişe ve şırıngalardan daha fazla korkmuyordum.Bir ara annem bana baktı.Çok uzun zamandır annemle göz göze