FARMAKON GECELERİ KİN KUŞU

X.
Çaldım sonra kapını, utanmazdım ve aşık.
Saçlarım dedim, al kes onları dedim.
Madem kırdın, sen toparla dedim.
Yorgundun.
Karşında ben varım ey aşk dedim!
Sen sustun.
Konuşma sırası mıydı bana düşen yoksa,
Kin kuşunun içimde ötüp beni sensiz bırakışı mıydı bu içimi hançerleyen?
Dingin bir su gibiydin, yaşamla yeterince boğuşmuş pes etmiştin.
Hayır dedim! Bensiz boğulmak yasak dedim sana sevgilim.
Acıydı, tenine işleyen kusursuz dövmenin adı ben yarasıydı.
Öp geçsin der gibi baktın da, biliyordun öpsem de geçmeyecekti yaraların.
Ben mi kırmıştım seni? Yoksa unutkanlık mıydı bu bendeki?
Belki de ben en çok geceleri acımasız bir kadındım, iki uykumun arasında beni
Başka bir şiire denk düşmüşken mi yakaladın?
Seni sensiz nasıl aldatırım?