SAKLANKAÇ

SAKLANKAÇ

  • WpView
    Reads 16
  • WpVote
    Votes 5
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Fri, Mar 3, 2023
"78..." "79..." Ebe, 100'e yaklaşırken her bir geri sayımda kalbimin atış hızı da geriliyordu adeta. O yüksek sayma sesi sertçe yutkunmamı sağlarken Efe beni sürüklemeye devam ediyordu. Nereye gittiğimizi, nereye saklanacağımızı bilmiyordum. Eskiden olsaydı, her deliğe girerdim lakin artık şartlar değişmişti. Artık çoğu kişi az çok nerelere saklanılacağını da tahmin edebiliyordu. Ki zaten sayı azaldığı için oyun alanı da daralmıştı. Efe üst katlara çıkmış, koridora geldiğimizde ise bana ileriyi işaret etmişti. "Azra, dediğimi yap sadece tamam mı?" Gözlerim doluyordu sanki. Aynı şekilde onun buruk sesinin altında yatan şeyi de merak ediyorken, onun da benim gibi hissettiğini anlayabiliyordum. Karanlıktan hiçbir şey görünmese bile, anlayabiliyordum. "Ne?" Diyebildiğim tek kelimeyi ağzımdan firâr ettirdim. "Azra." Dedi ve ellerimi sımsıkı kavradı. Derin bir nefes verdi ve nefesi yüzüme çarptı, bana o denli yaklaştı. Efe'yi ilk kez o kadar umutsuz gördüm, çaresiz gördüm. Sesi titrerken gördüm. Sanki eskiden umut saçan fedakâr değilmiş de, umutsuzluğun sembolü hâline gelmiş bir vakayı andırıyordu. "Saklan, kaç." Gözleri parladı sanki o karanlığın içerisinde. Kalbim sivri bir ok geçirilmiş misali kanarken, gözlerim tutamadığı yaşlarını saldı yanaklarıma. "Saklan." Yutkundu, o da tıpkı benim gibi gözyaşlarını birer birer akıttı. "Ama kaç."
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MANOLYA (ARA VERİLDİ)
  • KANLI HARBİYE
  • ÇİÇEKTEN TAÇ
  • Küçük Ağa Bxb
  • KAN VE BUZ | BxB
  • SENİ YAZDIM KALBİME
  • Garip Bir Öykü
  • Gecenin Komutanı
  • Sancak
  • Yüzbaşı "Kan"🩸{Tamamlandı}

Bir sabah uyandığında evli olduğunu öğrensen... Üstelik hiç görmediğin biriyle. Manolya için her şey sıradandı. Ta ki karşısına Aziz Beyrut çıkana kadar. Aziz Beyrut. İsmi fısıltıyla anılan, sözü kanun sayılan bir adam. Ve onun elindeki aile cüzdanında yazan tek bir gerçek: Evlenmişlerdi. Ne aşk vardı. Ne rıza. Ne de açıklama. Sadece tek bir cümle: "Boşanamayız." Ama asıl soru şu: Bu evlilik bir hata mıydı... Yoksa planlanmış bir hamle mi? Güçlü bir adam. Boyun eğmeyen bir kadın. Ve ikisinin de henüz görmediği bir oyun. Çünkü bazen bir imza, bir kurşundan daha tehlikelidir. Ve bazen ölmek değil, birlikte yaşamayı seçmek en büyük savaştır.

More details
WpActionLinkContent Guidelines