ERVAH (+18)

Geçmişe sıkışıp kalarak kendine eziyet eden bir kadın. Ruhunu hırsı ve kini boyamıştı bundan kurtulup aşk mı seçecekti yoksa daha da mı batacaktı?

Güçlüydüm ya da öyle sanıyordum ama insanlar beni güçlü biliyorlardı. Dışarıdan ne kadar yıkılmaz dursam da ben bir enkazdım.

Hayatı ve kendiyle savaşan bu kadın şimdi de aşk ile mi savaşacaktı. Peki bu savaştan da sağ çıkacakabilecek mi. Aşk onu yakıp yıkacak mı yoksa yeniden doğmuş gibi yüceltecek mi?

Zehirli bir ok gibiydi yakıcı gözleri. Melek yüzlü şeytana kanmamalıyım.
Belki de çoktan kanmışımdır.
Mantığımdan tek kırıntı kalmadı ona çekiliyordum hemde sonumu bile bile.
Beni tekrar yok edeceğini biliyordum ama yine yok olacaksam bile onun elinde olmak istiyordum. Benim sadece benim olsun istiyorum. Onu bu kadar istediğimi bilse ne yapardı.