Dönüm Noktası

"Siz on yıl, dört duvar arasında yaşayabilir misiniz?" Ben yaşamak zorundaydım.

Annemin sevgisizliği içinde tek bir umudun ışığına sarılıp yaşadım. Benim için umut her şeye bedeldi çünkü yaşamamı sağlayan tek şey de oydu. Belki yaşadıklarım acıydı ama her siyahın içerisinde bir beyaz vardı. Sadece soğrulduğu yerden çıkarmak gerekirdi. Ben, umudum sayesinde o korkunç karanlıkta aydınlığı buldum. En güçlü olan bendim. Bunu fark etmem içinse belki de dönüm noktamı keşfetmem gerekliydi.

Ben Melsum, karanlıktan aydınlığı bulan o güçlü kız.

Ben Melsum, her şeye rağmen umudunu kaybetmeyen narin, saf, temiz o kız çocuğu.

Ben Melsum, annesinin yalnızlığa terk ettiği o minik guguk kuşu.

FAKAT HER ŞEYE RAĞMEN UMUT HER ŞEYE BEDELDİ.