Inflame Me

Nienawiść nikle wnika w ludzi. Nie daje znaku że przenikła do ludzkich serc. Niszczy ich życie i zabiera im całe szczęście i miłość. Po cichutku i niezauważalne. A kiedy orientujemy się że zabrała nam serca ratunek jest niemożliwy. Ale czy na pewno? A co jeśli ktoś już kiedyś chciał dokonać niemożliwego i uratować taką osobę? Nienawiść to najprostsza droga jaką można się kierować. Ludzie mawiają że nie ma rzeczy niemożliwych a co jeśli niemożliwe jest uratować kogoś kto wstąpił na najprostszą ścieżkę. A jeśli jednak ktoś spróbuje to będzie to niewyobrażalnie trudne bo w końcu to nienawiść jest prosta, czyż nie?

Była sobie kiedyś dziewczyna piękniejsza niż najpiękniejsze słoneczniki. Miłość. Na jej drodze płatającej figle pojawił się jednak ktoś kto był czarny i ciemny jednak wydawał się idealny. Nienawiść. Miłość wiele lat poświęciła by wypełnić puste, ciemne serce Nienawiści. Jej każde wysiłki szły na marne. Cokolwiek by nie zrobiła wszystko znikało w pustce. Czas nie był żeczliwy dla Miłości. Zabrał ją nim zdążyła dokonać niemożliwego. A wtedy? Co wtedy? Co z Nienawiścią? Chłopak zdał sobie sprawę że stracił. Stracił jedyną osobą która chciała by jego serce było pełne więc stało się jeszcze bardziej puste. Pokuszę się o stwierdzenie że znikło i wtedy nikt nawet nie próbował go odnaleźć.

A teraz? Teraz w naszej historii pojawia się Elizabeth Davies. Dziewczyna będąca Miłością jednak inną. Cierpiącą jednak nigdy nie nienawidzącą. Skoro tak to czy w tej historii jest też Nienawiść? Jest tak jak w każdej lecz nasza nienawiść tym razem przybiera postać zielonookiego bruneta pragnącego na siłę skąplikować życie Miłości. Życie się kąplikuje, historia trwa, a los płata figle. Co wydarzy się w tej historii? Czy Isa spotka się z tym co Miłość? W końcu historia lubi się powtarzać. Jednak i tym zdecyduje los.