Ruh Cinayetleri

Ruh Cinayetleri

  • WpView
    Reads 379,957
  • WpVote
    Votes 25,942
  • WpPart
    Parts 43
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Wed, Jun 24, 2026
"İğrenç bir adamsın sen..." dedim elim hala ağzımdayken. Boğuk çıkan sesim onu yalnızca gülümsetti. Mezarlığın içine doğru adım attığında boynuna daha sıkı sarıldım. Her mezara tiksinircesine baktı ama onun iğrenme sebebi bugünde değil, geçmişteydi. Her birine büyük bir öfke, çokça da tiksintiyle baktı. "Tam şu an, iğrenç bir adamım." Birkaç adım daha attığında mezarlığın tam ortasındaki ağacın gövdesine sırtımın yaslandığını hissettim. Kucağında olmama rağmen başımı kaldırarak ona bakarken yutkundu ve gözümün önüne gelen saçımı geriye doğru itti tüm bu mezarlığı inşa eden acımasız, iğrenç adam o değilmiş gibi, nazikçe. "Gör. Konu sana değen tek nefes olunca nasıl delirdiğimi gör."
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MORTEM
  • HUTAME: Kül
  • ZEHİRLİ GÖLGE (KİTAP OLDU!)
  • BULANTI
  • FEVERAN | SANA RAĞMEN
  • OLYMPOS
  • KURŞUN VE TEN
  • İZ | Karanlık Romantizm | ASKIDA
  • ÖRÜMCEĞİN AĞIDI
  • BİR NERGİS TUFANI | TEFECİ (KİTAP OLDU)
MORTEM

Başparmağı avucumdaki ince yaraların üzerinde dolaştı. Tırnaklarımla kendime açtığım izlerin üzerinden geçti. Soluğum kesildi. Yaralar yanmadı, ama içimde bir şeyler alev aldı. "Bırak." dedim, sesimden nefret akıyordu. Bırakmadı.

More details
WpActionLinkContent Guidelines