Bilinmez

Bilinmez

  • WpView
    Reads 78
  • WpVote
    Votes 19
  • WpPart
    Parts 4
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Fri, Aug 29, 2025
Yıl 2037 ve biz bilim insanlarıyız. Klonlama üzerinde çalışırken 2789'cu klon doğrulandı hepimiz sevinirken ekranda beliren uyarı ile nutkumuz tutulmuştu. Bizim hikayemiz kimsenin düşündüğü gibi olmayacaktı. Yağmurdan kaçarken doluya tutulmuştuk ve bunu öğrenmemiz çok zamanımızı almayacaktı. Ben Aylis Demir sizin sandığınız gibi bir hikayem yok, arkadaşlarım ve ben kimsenin tahmin bile edemeyeceği şeyleri yaşadık, belki dünyanın sonunu getiren de bizlerdik çünkü 2789 suçlunun serbest kalmasına sebep olan suçlulardık. Bu bir klon faciası mıydı yoksa herkes için bir kurtuluş mu? Tek bildiğimiz şey Sarp'ında benimde oyunun ortasında kalacağımdı bunu onu ilk gördüğüm an anlamıştım. Başkan bana düşman olacaktı ve beni ateşin içine atacaktı. Beni oradan kurtaracak olan ise tek bir kişi vardı.
All Rights Reserved
#583
mahkum
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • KROM VE KEMİK
  • NEHY-KİMSEDEN SONRA | DİSTOPYA
  • Vortaris
  • YAPAY KALP +21
  • ŞAHMARANLAR ( AŞİRET AİLEM )
  • KIYAMET TOHUMLARI
  • DUHUL
  • Albay Kızı
  • Asena deniz (gerçek ailem)
  • On Üçüncü Pay

"Yukarıda, bulutların üzerindeki o steril fanusta yaşayanlar için hayat bir oyundu. Aşağıda, çamurun ve pasın içindeki bizler içinse sadece nefes alma savaşı." Adım Yenal. Ama bu lanet şehrin arka sokaklarında, neon ışıklarının altında bedenimi ve yumruklarımı satarken herkes bana Nox der. Kurallarım basitti: Asla güvenme, asla yalvarma ve tek varlığım olan kardeşini hayatta tut. Ta ki o geceye kadar. Pars... Şehri yöneten Konsorsiyumun tek varisi. Damarlarında kan yerine sıvı altın akan, insanlara baktığında sadece fiyat etiketleri gören o kibirli prens. Beni o kulüpte, ayaklarının dibine atılan paraları toplarken izledi. İğrendi. Aşağıladı. Ve sonra, hayatımın iplerini eline aldı. Kardeşimi yaşatmak için, nefret ettiğim o adamın dünyasına girmek zorundayım. O, beni satın aldığını, bana sahip olduğunu ve irademi kırabileceğini sanıyor. Beni evcilleştirebileceğini sanıyor. Ama unuttuğu bir şey var: Sokaklar, saraylara benzemez. Ve biz sokak köpekleri, tasmamız ne kadar sıkı olursa olsun, ısırmaktan vazgeçmeyiz. Biri kromdan bir tanrı, diğeri etten ve kemikten bir isyancı. Biri yok etmeye, diğeri hayatta kalmaya yeminli. Mülkiyet yasaları, kalbin ritmini durdurabilir mi?

More details
WpActionLinkContent Guidelines