Bir Papatya Masalı

Papatya Aysal, Toprak'ın kızıl papatyası

Toprak Akal, Papatya'nın yaşam kaynağı.

Papatya köklerini toprağa sıkıca sardı, tutundu. Toprak papatyanın köklerine sımsıkı sarıldı. Sevgiyle besledi. Aşkla büyüttü.

Büyüttüğü papatya bembeyaz yapraklarıyla kıskandırdı herkesi. Sarısıyla güneş gibi aydınlattı etrafını...

Mutluydular çiçek bahçesinde ... Sonra dikenler girdi araya. Koparmak istediler papatyayı toprağından. Papatya kurusun , Toprak başka çiçekleri bağrına bassın istediler. Toprak ve Papatyanın birbirine olan sevdasını kıskandılar.

Ne toprak papatyasından vazgeçmek istedi, ne papatya toprağından. Durmadı dikenler, gövdesinden sarmaya başladılar . Papatyanın yaprakları dökülmeye basladı artık. Toprak'ın üstüne acı ektiler.

Ve kopardılar papatyayı toprağından. Soldu yaprakları, döküldü birer birer

Yinede papatya vazgeçmek istemiyordu.Toprak kabul etmedi papatyadan başkasını

Bekledi... bekledi... bekledi...

Kurudu toprak, üzerine düşen yaprakları gördükçe kuraklaştı.

Papatya açsın diye vazgeçmek istedi. Acı çekmesin, canı yanmasın daha fazla diye bırakmak istedi.

Şimdi solmuş papatya toprağına tutunabilecek mi?

Toprak papatyaya can verebilecek mi?

Bu bir veda mı yoksa!