Son Günlük

Son Günlük

  • WpView
    Reads 23
  • WpVote
    Votes 2
  • WpPart
    Parts 2
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Mon, Sep 4, 2023
"Ah bu ne?" Kısılmış gözleriyle yabancı bir odada bulduğu kahverengi deri kapaklı, üstü yazılarla kaplı defteri eline aldı. Az önce art arda yudumladığı votkanın verdiği baş dönmesi ve kafa bulanıklığı yüzünden defterin üstündeki yazıları okuyamıyordu. Yabancı yatağın hemen yanında ki komidinden aldığı defteri merakla evirip çevirirken arka kapağında kocaman harflerle yazan yazıyı zor bela okudu. "Son günlük" Alayla gülümseyerek kendi kendine söylendi. "Günlük mü? 10 yaşında falan mı, bu adam?" Boşalan ayakları bedenini taşıyamaz hale gelince dayanamayarak kendini boş yatağa bıraktı. Yorgundu... Ağırlaşan gözlerini kapatmadan önce gördüğü son şey ise ,onu bar bölümünden bu odaya çıkaran yabancının sinirli bakışlarla onu izlemesiydi. Niye öyle baktığına anlayabilecek kadar veya nedenini sorabilecek kadar ayık değildi. İçinde yazanlardan habersiz "son günlük" e sarılarak yabancı bir odada, tamamen yabancı bir adamın yanında sızdı. "Uyu güzellik, bunlar son rahat uykuların..." sinirli bakışlarla yaklaşan yabancı genç kızın elinde ki günlüğü yavaşça alarak kulağına fısıldadı ve karanlıkta kayboldu. Kendini karanlık sokağa atan yabancı kendi kendine sayıkladı. "Uyu bakalım şimdilik, yakında görüşeceğiz..." Bitmek bilmeyen bir tutkunun esiriydi onlar. Kendi duygularını tanımaya çalışırken o kadar dalmışlardı ki hayatlarına onlara yaklaşan öfke yüklü intikamın farkında bile değillerdi... Kitapta ±18 sahneler yer almaktadır, dikkatli okunması rica olunur.
All Rights Reserved
#776
ihtiras
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Karven
  • Halısaha |texting
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Vatan Uğruna
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA
  • Sessiz Yemin

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailme konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines