Seri: Aden | Texting
- Reads 38,442
- Votes 1,313
- Parts 76
Complete Sat, Mar 18, 2023
mini kurgu
All Rights Reserved
#221
romantizm
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Seri Katil 18 Numara
Aile baskısı yaşayan bir genç kızın ailesini her izni verdiği tek gece DOĞUM GÜNLERİ. Alya'nın en sevdiği gün hem de en sevmediği gün. Arkadaşlarıyla doyasıya gezdiği o geceyi sever. Ama ailesindeki samimiyetsizliği sevmez. Artık sevmemesi için bir sebep daha var. O gece taciz edilmekten kurtuldu. Taciz edilmekten kurtaran Mert... Alya ve arkadaşları aralarına bir kaç kişi daha alıp bir grup kurarlar. Grubun tek amacı taciz edenleri öldürmek,taciz edilenleri kurtarmak.Complete
Mafya Aşkım |Ahfer
"İster sev, ister söv. Her türlü benimsin. İliklerine kadar..."
Kızımın Annesi Olur musun~ZeyÇağ (TAMAMLANDI)
"Seni öpmek dünya'nın en güzel hissiydi çağrı koçak"Complete
HİLAL
🌙 Hayatta en güvendiğim iki insandan biri olan babamın bizden sakladığı büyük sırrı öğrendim Dizileri aratmayacak kadar güzel hayatımı mahveden o sır Ben bu sırrı öğrendikten sonra asla aynı olmayacağım gerekirse hayatım mahvolsun umrumda dahi olmaz zaten mahvolacak bir hayatım olduğundan bile şüpheliyim Artık hiçbirşey eskisi gibi olmayacak çünkü bu sır benden bir can aldı en sevdiğim canımı.... 🌙
Mafyam
-Peşinde benim adamlarım var korkma +Ne demek peşinde adamlarım var, ayrıca ben senin daha ne olduğunu ya da ne yapmaya çalıştığını bile bilmiyorum nasıl korkmayayım -Ben sana zarar vermem güzelim merak etme +Bana güzelim demeyi kes, ayrıca o adamlarını da çek -Olmaz +Ne demek olmaz -Olmaz, başına birşey gelebilir Sinirle telefonu kapattım, manyakmıydı bu, anlamıyordum ne yaptığını. İlk kitabım olduğundan ilk birkaç bölüm biraz hızlı geçebilir, kitap ilerledikçe düzeliyor.Complete
Kader ipliği
"Kadere inanır mısınız? Ben inanıyorum. Aslında sadece inanmakla kalmıyor, onu görüyorum." Diana. Adımı söylerken bile dudaklarımdan dökülen bu kelime, taşıdığım o tuhaf, görünmez yükün gölgesinde kalır. Kaç yaşıma gelirsem geleyim, sabah uyandığımda aklıma düşen ilk şey, o ipliklerin sessiz fısıltısı oluyor. Evet, yanlış duymadınız. İnananların kaderini, daha doğrusu ruh eşlerini görüyorum. Her insanın sol bileği, doğduğu andan itibaren, Kaderin Kızıl İpliği denen o narin, incecik bağ ile mühürlenir. Bu iplik, tıpkı damarlarımızdaki kan gibi görünmezdir çoğu kişiye. Ama ucu, ister kıtalar ötesinde olsun isterse yan masanızda bir kahve içiyor, ruh eşinizin bileğine sıkıca bağlıdır. Mistik bir bağ, zamandan ve mekândan bağımsız bir söz. Benim içinse, dünya, bu kızıl ipliklerin ördüğü dev bir dokuma tezgâhı gibi. Caddede yürüyen her yabancının, mağazadaki her çalışanın, gökyüzüne salınan her kuşun bileğinde o ince, titrek kırmızı parıltıyı görüyorum. Bazen iplikler birbirine karışmış, bazen gerilmiş, bazen de kopmaya yüz tutmuş bir halde. Ve ne zaman iki iplik birleşse, yani iki ruh eşi karşılaşsa, etrafa yayılan o anlık sıcaklık ve parıltı... Paha biçilemez. Peki ya benim ipliğim? Elbette, benim de sol bileğimde, diğerlerinden farksız, bir kızıl iplik var. Bileğimden doğup, odamın tavanına doğru kıvrılarak yükselen bu bağ, bilinmeyene, benim "Ruh Eşim" denilen o kişiye uzanıyor. İsteseydim, onu bulabilirdim. Yeteneğimi kullanarak ipliği takip edebilir, o son düğümü atacak kişiye ulaşabilirdim. Ama etmedim. Hiç merak etmedim. Bunca yıl, başkalarının mutlu sonlarını izleyen bir seyirci olmakla yetindim. Çünkü kim, benim gibi tuhaflıkları olan, gereksiz bir yeteneğin yükünü taşıyan, sürekli başkalarının en mahrem bağlarını gören birini gerçekten isterdi ki?
![ASİSTAN [TAMAMLANDI]](https://img.wattpad.com/cover/227895556-256-k982582.jpg)
Content Guidelines