Suçun Ortağı

Suçun Ortağı

  • WpView
    LECTURAS 339
  • WpVote
    Votos 20
  • WpPart
    Partes 6
WpMetadataReadContenido adultoContinúa
WpMetadataNoticeÚltima publicación lun, ene 29, 2024
Yüzüme bakıp başını tuttuğum eline çevirdi. Ardından belini tutup elini havaya kaldırdım. Diğer elini de omuzuma atan kız bana bakıyordu. "Dans demek..." başımı sallayıp "dans" dedim. Ayakta durmakta zorlansada dansa uymaya çalışıyordu. sonunda iyice yorulmuş olmalı ki kollarını boynuma attı. Ellerim belini bulduğunda başını gögsüme dayadı. Belindeki ellerim gerildi. Geri çekilmesini istemedim. Evet o bir suçlu. "Bu hoşuna mı gidiyor?" Dedi başını yaslamasını ima ederek. "Hemde nasıl" derken kendimi bulduğumda cidden sövmeye ramak kalmıştı. "Benimde gidiyor yolumuzu kaybetmeyelim" dedi tatlı tatlı. "Sana yemeğin başında dediğim şeye şimdi cevap versene Mona." "Neye?" "Ben olmayı değil ama benim olmayı istersin değil mi?" . . . *** "Nefret aşka dönüşür..." dedi. "Aşk nefrete..." *** Aşk dediklerinde gülüyorum çünkü onlar aşkın öldürdüğünü bilmiyorlar. 𝖡𝖺𝗓𝖾𝗇 çı𝗄𝗆𝖺𝗓 𝗌𝗈𝗄𝖺𝗄𝗅𝖺𝗋ı𝗇ı𝗓𝖺 𝗄𝖾𝗇𝖽𝗂 𝖺𝗒𝖺𝗄𝗅𝖺𝗋ı𝗇ı𝗓𝗅𝖺 𝗀𝗂𝖽𝖾𝗋𝗌𝗂𝗇𝗂𝗓. 𝖡𝖺𝗓𝖾𝗇 𝖻𝖺ş𝗅𝖺𝗇𝗀ıç𝗅𝖺𝗋ı𝗇ı𝗓 𝖻𝗂𝗍𝗂ş ç𝗂𝗓𝗀𝗂𝗇𝗂𝗓𝖽𝗂𝗋. 𝖡𝖺𝗓𝖾𝗇 ö𝗅𝗆𝖾𝗄 𝗒𝖺ş𝖺𝗆𝖺𝗒𝖺 𝖻𝖺ş𝗅𝖺𝗆𝖺𝗄𝗍ı𝗋. :) kitap kurgudur. her kelimesi bana aittir. wattpad de "suçun ortağı" ismiyle yayınlanan ilk kitaptır. iyi okumalar, tabi okursanız:)
Todos los derechos reservados
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Illustration

Quizás también te guste

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA
  • Sessiz Yemin
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Halısaha |texting
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • Vatan Uğruna
  • Karven

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailme konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

Más detalles
WpActionLinkPautas de Contenido