isimsiz

İşte son adımını da atmıştı. Sonsuz arafın bir tarafında bitmeyen karanlık ve bitmeyecek gibi gözüken ışık ... İkisinin arasında , arafın tam ortasında kalmış bir kız ... Tek bir adımıyla ışığa gidebilir veya alıştığı karanlığı seçebilirdi.

Karar vermeliydi. Şeçimlerin can yakacağını küçük yaşta öğrenmişti. Küçücük bedeninde büyük acılar çekmişti. Ruhundan kalbine varana kadar yaşadığı ızdıraplar vardı. Korkuyordu tekrar aynı şeyleri yaşamaktan acı çekmekten korkuyordu. Kalbi dayanmaz diye düşünüyordu. O an verdiği karardan vazgeçmemek için hızlı davrandı. Kendini ışık hüzmesinin içine bıraktı.

İŞTE şimdi başlıyordu ... Bu hikaye yeniden yazılıp mutlu sonla biticekti. Kızımız bunu başarıcaktı. Biliyoruz dimi? Kendi hikayesini yazan kızlar başarırdı.