El nieto
  • WpView
    OKUNANLAR 3
  • WpVote
    Oylar 2
  • WpPart
    Bölümler 1
WpMetadataReadDevam ediyor
WpMetadataNoticeSon yayınlanan Cum, Mar 24, 2023
WpInfo
Şiir
Se quedaron con su cordón ensangrentado, con su piel tersa como algodón desparramado, se quedaron con sus ojos y pestañas sobre una mirada inundada de inocencia, con los gestos histriónicos de su madre y el carácter altanero de su padre. Se quedaron con sus manos pequeñas hambrientas de pianos y pasillos, con sus dedos ennegrecidos tiñendo las paredes con juegos en el altillo. Se quedaron con sus piernas inquietas como veredas pobladas, sobre retos y gritos descarados. Se quedaron con su infancia, con su primera palabra trastabillada de sonidos, con su primer paso tambaleando sobre una cuna robada. Se quedaron con sus respuestas ahogadas de balbuceos incoherentes de improvisaciones espontáneas, de crónicas fantasiosas mal contadas. Pero no se quedaron con su historia, con el recuerdo del latido desbordado del corazón de su madre, con su útero alborotado de ilusiones de crianza, ni con sus ideales aferrados a su memoria atrincherada, no se quedaron con la búsqueda envuelta en un pañuelo blanco de esperanza, que algún día, se volverá reencuentro. Paula Castro (Dedicado a las Madres de Plaza de Mayo) #NuncaMas #24DeMarzo #derechoalaidentidad #identidad #MadresDePlazaDeMayo #MemoriaVerdadYJusticia
Tüm hakları saklıdır
#25
nuncamás
WpChevronRight
En büyük hikaye anlatıcılığı topluluğuna katılınKişiselleştirilmiş hikaye önerileri alın, favorilerinizi kütüphanenize kaydedin ve topluluğunuzu büyütmek için yorum yapın ve oy verin.
Illustration

Ayrıca sevebilecekleriniz

  • Paradise In Hell
  • frases tristes para personas tristes [TERMINADA]
  • No debió salir al jardín
  • ꜰʟɪᴄᴋ'ꜱ ᴅᴀᴜɢʜᴛᴇʀ | Pablo Gavi
  • ☆⋆.˚El pasado de black ⋆.˚☆
  • El peso de tus secretos -PSM 2 - *COMPLETA* ☑️
  • PARAMNESIA | pedri gonzález
  • En realidad, nunca nos odiamos.
  • Ocean Eyes•Pablo Gavi

-¿Qué piensas de mí? -¿Qué? -Sí. Estoy seguro de que la primera vez que nos vimos pensaste en que te podías aprovechar de mi por invitarte a aquella cerveza. -No... -¿No? ¿Y qué es lo que piensas ahora? Oh, espera. También puedes calificarme de secuestrador por traerte arrastras. ¿Qué soy para ti, Marah? -Una persona que carece de cariño y que cree encontrarlo en una chica diferente todos los días. -Apretó las manos aún sin despegarse de mi espalda. -M-me habías dicho que no conociste a tu madre y el rodearte solamente de hombres pudo... -Joder, ¿eres psicóloga ahora? -Pegué un gritito en cuánto sus manos se apoyaron en mis caderas para colocarme sobre el mármol frío frente a él. -Además, mi padre volvió a casarse después de ello. -En-entonces no entiendo porqué... -¿Por qué soy así de cruel, despiadado y frío? -Rió echando la cabeza hacia atrás para mirarme a los ojos. -La vida es dura, Marah. Y si no aprendes a sobrevivir en ella, puede llenarte el cuerpo de balazos infinitos. -S-si fueras cruel, despiadado y frío no estaría aquí ahora mismo... -Murmuré esquivando su mirada recordando aquella noche. -Si fueras todo aquello, me dejarías dormir en mi antigua habitación y volver al trabajo en vez de prohibirme salir de aquí. -Y según tú, ¿por qué lo hago? -Porque tienes corazón. -Confesé mirándolo a los ojos fijamente.

Daha fazla bilgi
WpActionLinkİçerik Rehberi