Zırh( Kitap Oldu)

Zırh( Kitap Oldu)

  • WpView
    Leituras 5
  • WpVote
    Votos 1
  • WpPart
    Capítulos 1
WpMetadataReadMaduroConcluída qua, ago 16, 2023
WpInfo
Ficção
Romance
İnsanoğlu yaşıyla değil, yaşadıklarıyla büyüyor. Kaç yaş aldığına bakılmaksızın; yaşadıkları, duygularını uyandırıyor. Öfkeli, neşeli, mutlu, mutsuz her birey heybesinden çıkarmıyor bu hisleri. Tam tersine her bir tecrübe, alın yazısına birer çentik atıyor. Her ne kadar olumsuzluklar çığırından çıkarsa da bilir aslında özündeki iyiliği. Çünkü esas olan özüdür. Hayatın belki de ne kadar baksak da tam göremediğimiz gerçeklerini bütün açıklığıyla okuyucularını aydınlatmaya çalışan yazar, oldukça başarılı ve kuvvetli kalemini Zırh kitabında da gözler önüne seriyor. Çeşitli gazetelerde de yazmış olan yazarımız, bu iki ayrı bölümden oluşan kitabında; okuyucularına verdiği sosyal mesajlar ve tavsiyelerle okuyucuyu etkilemeyi başarıyor.
Todos os Direitos Reservados
Junte-se a maior comunidade de histórias do mundoTenha recomendações personalizadas, guarde as suas histórias favoritas na sua biblioteca e comente e vote para expandir a sua comunidade.
Illustration

Talvez você também goste

  • 𝖢𝖠𝖭𝖧𝖨𝖱𝖠Ş •𝖣İ𝖫𝖣𝖠𝖱•(AŞİRET +18) DÜZENLENİYOR....
  • ALTIN KADEH
  • Gökçen Gerçek Ailem ( Bitti )
  • MİNEL
  • Milli Tasarımcı // Yarı Texting
  • Acımasız Ağa(Tamamlandı✓)
  • Balca
  • ALTINDAĞ MAHALLESİ
  • LİNA
  • Gökyüzü

"O silahı elinden indir!" dediğimde, yan duran vücudunu ağır ağır bana doğru çevirdi ama o silah abimin alnına daha da bastırıldı. Yüzündeki sinsi tebessüm meydandaki herkesin yüreğini sıkıştırıyordu. "Yoksa?" diye soruşu, meydandaki bütün insanları endişelendirmeye yeterdi. Kalabalığın nefesi bir anlığına tutulmuş gibiydi. Çenemi herkesin inadına dikleştirip, gözlerimi onunkilere kilitledim. "Yoksa sana yemin olsun! Bu meydanı kanınla yıkarım!" diye bağırdım. Sözlerim gökyüzüne çarpıp geri indi, meydanda taş kesilmiş onlarca insanın üzerinde yankılandı. "Efsun!" diyen abime bakmadım. Gözlerim, kanla kaplanmış yüzüne kayacak olursa gardımın düşeceğini biliyordum. Onun bitap nefesi bile içimdeki öfkenin dengesini bozabilirdi. "Demek kanım ile yıkarsın ha!" dediğinde, fısıltısı bile meydanı inletti. Sanki rüzgar, sesi alıp bütün taş sokaklara taşıdı. Kalabalık tek bir ağızdan derin bir nefes aldı, kimse kıpırdamaya cesaret edemedi. "Azad ağa, yaparım bilirsin! Bu seni ilk vuruşum olmaz!" deyişimin ardından kaşları çatıldı. Çelik gibi bakan gözleri bir anlığına karardı. O an kalabalıktan birkaç kişi korkuyla geriye doğru koştu; ayak sesleri taş zeminde yankılandı. Koskoca Mardin! Her taşında kanın, her sokağında intikamın yankılandığı o şehir... En iyi o bilirdi; yıllar önce nasıl AZAD KARAASLAN'ı gözümü bile kırpmadan vurduğumu. O gün güneş batmamıştı sanki, Mardin yasa bürünürken Diyarbakır'da zılgıtlar eşliğinde birçok kapıda düğün yapılmıştı. Gözyaşı ile kahkaha aynı anda yükselmişti gökyüzüne. Ben, EFSUN ŞANLI... Yıllar önce babamın kanını akıtan adamın kanını bu meydanda dökmüştüm. Zerre korkmadan, zerre aşkımı aklıma getirmeden. O an kalbimde ne kadınlık ne merhamet kalmıştı; sadece intikamın soğuk ve keskin tadı vardı.

Mais detalhes
WpActionLinkDiretrizes de Conteúdo