Yazgı | (Devam ediyor)

..

Gözde yaş, dilde lal olunur kimisinde.

Dilde zehir olur kalpte kara leke.

Bilemeyiz kimde ne izler bırakır ardı arkası olmayan laflar, beyne işlevini kaybettiren bakışlar.

Ardı arkası olmayan o laflar çok iz bırakmıştı zamanında kalbimde. En başlarda bir kaç güne geçer dediğimi hatırlıyorum. Sonra günler haftalara sarktı, haftalar aylara, aylar yıllara.

Geçmedi.

Her bir lafı ilk gün ki sızısında kaldı kalbimde. Senelerim geçti yüzünü görmeden, kaç mevsim geçirdim bakışlarını hissedemeden.

Geçmedi.

Gözümün gördüğü yerde değildi belki ama gözümün daldığı yerdeydi hep. Bakmak istemedim, ama duramadım da onsuz. Bekledim.

Geçmedi.

Çok insan geldi geçti hayatıma, o geçip gidemedi benden.

Gönderemedim onu içimden, kovamadım yarasının izinden.

Şimdi Onu seneler önce gördüğüm Ekim ayının 5'inde yeniden karşıma çıkmıştı.

Onu ilk gördüğümde Okulun merdiven demirlerine yaslıyken başı, şimdi biraz uzağımda Nezaret'in demirlerine yaslıydı. Ne tuhaftı hayat.