TUTULMAYAN YEMİNLER

"Asla kimseye senin için ölürüm deme."

"Neden?"

"Asla kimse, kimse için ölmez. Çünkü öyle bir sevgi yok."

"Belki vardır."

"Gerçek seven, hiç sevilmez."

"Nereden biliyorsun?"

Sadece kırık bir tebessüm ile bana bakmıştın.

Onunla ilgili bir çok anı aklıma getirebilirim. Onunla bir çok konuşmamız var, güzel olanları düşünebilirim. Ama benim beynimin içinde dolanan tek diyalogumuz bu. O zaman seni haklı bulmamıştım. Ta ki insan gerçekleri en sevdiği kişilerden darbe ala ala görüyordu. Onu hazmetmek, sindirmek zordu. Birde yutkununca, işte orada da ayrı bir acı hissediyordu.

Meğersem haklıymışsın, sevgilim. Gerçek seven, hiç sevilmezmiş.