SEVECEKSİN

O duygu yoksunu inatçının tekiydi. Ne dese o olurdu. Okulumuzun namı diğer "prens" iydi.

Ben ise 11 yıldır aynı sınıfta okuyan sınıf arkadaşıyım ona göre.

Sınıfın hatta okulun bütün kızlarının hoşuna giden oydu. Gözleri ile etrafı savaş alanına çeviren de oydu. Hafif sarı saçları saçlarıma karışsın diye her gece dua eden arkadaşlarım vardı. Neden bu kadar abartıyorlar bilemiyorum. 11 sene aynı yerdeydik, ben ona bakmamıştım bile. Ama bu sene işler biraz değişti.

Aslında kafalarımız birbirine çok yakındı, müzik zevklerimiz de öyle. Bana göre sırf yanındaki piçoz erkeklerden dolayı fark etmiyordu beni. Hiç yanından ayrılmayan dostlarından.

Bir gün gelecek, o gün ben sana değil sen bana aşık olacaksın. Dediğim ikinci sınıfın son gününü hatırlıyor gibiyim. Ama işler öyle değil, kimseye değer vermeyen birini nasıl değer vermeye, sevmeye zorlardınız ki? Bir buzullar prensini nasıl sözlerinizle eritebilirdiniz ki? Düşüncelerine nasıl engel var olabilirdiniz?