Ateşten Sine Mahi

Bu bir kabustu çok bir kabus uyanmayı bekledim ,bitmesini bekledim ama bitmedi bu kabus benim hayatımdı uyanmazsam ölümüme kadar sürecek olan bir kabustu. Gözlerimi açmalıydım. Bu kabus burda son bulmalıydı . Artık bir kabusun içinde olmamalıydım. Saye için Harun için yaşamak için bekleyen binlerce insan için o kabusun ta kendisi olmalıydım .

Bir ateş parçası olmalıydım öyle bir ateş parçası ki küçücükken düşünce her yeri aleve verecek kadar Ateşin ta kendisi olacak kadar . Herkesi yakmaya gücü yetecek kadar...

Ateşin ve kabusun ta kendisi.

Bu bir sondu. Yeni bir başlangıcın sonu.
En kanlı seçeneğimin sonu Saye ilk defa kendi gölgesinde kanla boğulmayı seçmişti. Saye'nin sonuydu Cemre'nin başlangıcı...

***

Ne kabusun ta kendisiydim de bir ateş parçası bu zamana kadar sadece kazandığım davalarla kendimi avutuyorum ben bir hiçtim. Kendime Ateşin parçası olan Cemre ismini vermiştim ama kendimden başka kimseyi yakmamıştım. Ben Saye'ydim gölgem bile insanları öldürüyordu. Ben Cemre'ydim sadece sevdiklerimi yakan bir ateş parçası.

Saye tek başına sevdiklerine ölüm saçıyordu Cemre ise sevdiklerimi yakıyordu.
Bundan sonra ne cemreydim ne de Saye ben ikisiydim ve bu iki isimle yaşamayı öğrenecektim.

Gölgemle öldürecek ateşimle yakacaktım.

Artık herşeyimi kaybetmiştim .
Ama bilmiyorlardı ki herşeyini kaybeden bir insanı hiçbirşeyle durdumazlar...