Zaman Yankı için düz bir çizgi değildir. Bazı günler birbirine karışır, bazı anılar silinir, bazı sesler ise gitmeyi reddeder. Geçmişte yaşanan bir kaza, suçluluk duygusuyla birlikte onun peşini bırakmazken; bastırdığı dans tutkusu, hatırlamak istemediği anıları yeniden uyandırır. Gerçekle hayal arasındaki sınırlar giderek belirsizleşirken Yankı, hem kendi zihninde hem de dış dünyada görünmez bir mücadele verir. Duyduğu sesler, kaybolan zamanlar ve karşısına çıkan tanıdık yabancılar, onu istemediği bir yüzleşmeye doğru sürükler. Dans, onun için yalnızca bir hareket değil; kaçış, itiraf ve yeniden nefes almanın tek yoludur. Dansın Gölgesi, travma, kimlik ve kabullenme üzerine kurulu; psikolojik gerilimle duygusal yoğunluğu iç içe geçiren, okuru son sayfaya kadar sessizce ama derinden sarsan bir hikâye.

YAYIMLANMA TARİHİ: 02.02.2020 Ateşten gelenle, topraktan olanın savaşını başlatan aşk olmuştu bu kez. Ateşten gelenin topraktan olana yenilmeye niyeti yoktu. Aşkta da kazanan olmak için her türlü kötülüğü mübah kılıyordu kendine. "Sen benim işlediğim en güzel günahsın. Cehennemin dördüncü katında benimle yanmaya var mısın?" Cansu Şenel 🥀

Tom yetimhanede sevilmeyen bir çocuktu...ama bir gün bir çocuk yetimhaneye bırakıldı o çocuğun gözlerine ilk baktığında tom'un içinde birşeyler kopmuştu.herkes yeni gelen çocukla konuşmak isterken bu çocuk tom'un yanındaydı.o zümrüt gözler tom'un sevgisiz hayatının ışığı olmuştu...

Genç kadın uyumak üzereydi ki, aşağı kattan gelen seslerle irkildi. Yattığı yerden hızla doğruldu ve duyduğu sese kulak kabarttı. Aşağıdaki sesler gelmeye devam ediyordu, içini bir korku kaplamıştı. Yavaş ve temkinli adımlarla odadan çıkıp, aşağı kata doğru yürümeye başladı. Merdivenleri bitirdiğinde salonunda boğuşan iki kişi olduğunu görüp, panikle çığlık attı. İçerisi karanlık olduğundan dolayı yüzlerini tam seçemese de ona doğru dönen kafaları görebiliyordu. Birisi kadına doğru yönelmeye başlayınca genç kadın telaşla merdivenleri çıkmaya başladı. Korkudan arkasına bakmasada gelen ayak seslerini duyabiliyordu. Merdiven bitiminde tökezleyip yere düştü. O sırada ona çok yakın olan adamı görmüş oldu. Kendini hızla toparlayıp, odasına doğru koştu ve kapıyı üzerine kilitledi. Sırtını kapıya dayadı çaresizce. Delice korkuyordu ve kalbi göğüs kafesini deşip çıkacakmış gibi atıyordu. Kapı sertçe tekmelenmeye başladı. Adamın attığı sert darbelerin üzerine kapı kırıldı ve genç kadın sert darbenin üzerine yere kapaklandı. Kafasını kaldırıp, kapının ardında ki adama baktı çaresizce ve korkuyla. Kapı kırıldı ve adam içeriye girdi... Not: 1. ve 2. kitap aynı kapak altında.

Cinler ve insanların birbirinden nefret ettiği bu dünyada yasak bir aşkın doğuşuna hazır mısınız? Birbirlerine yasaktılar onlar. Biri ateş biri topraktı. Ateş, toprağı yakıp kül ederdi. Ama toprak yeşerip tohum verdi. Toprak, ateşi söndürüp yok ederdi. Ama ateş büyüdü, heybetlendi. En güçlü kavimin bir üyesi olan Araf, düşmanı olan bir ademoğluna vurulmuştu. Ateşten yaratılmasına rağmen vücudu sevdiği kadını görünce cayır cayır yanıyor, onun her sözünde kalbi yanıp kül oluyordu. Sevdiği kadının kalbini alabilmek için her şeyi yapabilirdi. İster kolaylıkla ister zorla! Bu aşkı durdurmaya kimin gücü yetebilirdi? İki alemin de karşı çıktığı bu aşk için Araf savaşmaya hazırdı. İki dünyanın da sonu olacaksa varsın bu aşktan yana olsundu. Sen insanoğlu! Bu aşkı okurken hayatının en korkulu deneyimini yaşamaya hazır ol! +18 (kısa hikaye)

❝SENİ BÜTÜNÜYLE İLAHİ BİR VARLIĞA DÖNÜŞTÜRECEĞİM...❞ İsekai zayıflar için değildir. Özellikle de kendini, dinin her şeyden üstün tutulduğu bir korku oyununun içinde bulduysan... Elián gözlerini açtığında artık oyunu oynayan biri değildi; oyunun bir parçası olmuştu. Üstelik B-sınıfı bir yan karakter olarak - tapınılan tanrıya kurban edilmek kaderi çoktan yazılmıştı. Ama bu kaderi kabullenmeye niyeti yoktu. Hayatta kalabilmesinin tek yolu, rolünü tersine çevirmekti: inancını kanıtlamak, Kilise'nin güvenini kazanmak ve kendisini kurban listesinden silmek. Bunun için önce başrahibin dikkatini çekmeli, güvenini kazanmalıydı. Ama rahibin Elián'a bakışları... ne kadar iltifat gibi görünse de, içinde gizli bir saplantının ve karanlık bir tutkunun varlığını sezdiriyordu. Ne kadar ironik, değil mi? Başkalarına tanrı yolunu öğreten rahip... gerçekte şeytani bir varlıktı. Elián'ın hayatta kalma mücadelesi, bir aşkın ve saplantının gölgesinde şekilleniyor.

Benim için son adımı attığımda artık çıkış yoktu. Yakalamıştı beni.. Hapsolduğum bir çift siyah göz artık doğrudan bana bakıyordu. - Ne istiyorsun benden? - Ah Karen, tek istediğim o bedenine iyi bakman. Benim güzel taşıyıcım.. Kitabın kurgusu tamamen bana aittir. Konu üzerinden yapılan benzetmeler dışında herhangi bir benzetme kabul edilmeyecektir. Not: Jasper ilk kitabım olduğundan yazım hatası ve mantık hatası vardır.

Kuzeninin ısrarıyla meşhur tenebris şatosunu gezmeye giden bir kız ve yıllardır onu bekleyen imparator.

Ailesi Alina'ya yatılı okul seçmişlerdi, Alina bu okulu bayağı bir araştırdı ve okulun çok tehlikeli olduğunu gördü, fakat okul hakkında bildikleri aslında dörtte biri bile değildi. Ailesinin zoruyla yatılı okula gitmek zorunda kaldı, okuldaki herkes değişik tiplerdi ama oda arkadaşı herkesten daha garipti, Elmira. Sadece soru sorulduğunda konuşuyordu ve sadece 'ölülerin ruhu' diye cevap veriyordu. Alina kendini duvardan duvara vuranları, kendini yerlerden yere atanları bile görmüştü. Tüm bunların özetiyle; Alina'nın bu okuldan delirmeden çıkması imkânsızdı.

Her şey sessizlikle başlar. Bir evde, bir aynada, bir rüyada... Görmediğimiz ama bizi gören bir şeyin farkına vardığımız o anla. İnsan zihni, algı sınırlarını aşınca neyle karşılaşır? Ruh mu, cin mi, yoksa kendi karanlığının yankısı mı? Bu roman, bir "korku hikâyesi" değil yalnızca. Görülmeyeni görmeye cesaret eden bir kadının zihinsel çözülüşü; bilimle metafiziğin, mantıkla deliliğin çarpıştığı bir kapıdır. Bazı kapılar yalnızca bir kez açılır. Ve bir kez açıldığında, bir daha hiçbir şey sessiz kalmaz... NOT:::: KİTABIN TÜM HAKLARI BANA AİTTİR. OLASI ÇALINTI DURUMUNDA HUKUKİ İŞLEMLER BAŞLATILACAKTIR.....