İkimiz de ruhumuzu adaletin mutlak koruyucusuna bıraktığımızda iki farklı kefenin iki farklı ucundaydık.
Önemli olan hangimizin ağır basacağı değil, bizi belli dengeye oturtacak olan yegâne demirin kuvvetindeydi. Ancak ne o ne de ben kazanmaya takatî kalmayan bedenlerdik.
Kahvelerimde gezinen kusurlu yeşil hareleri pür dikkat beni izlerken nefesim boğazımı, kelimelerim dilimi kesmişti.
"Bana hep Çagavun dedin, anlamını hiç bilemedim. Bir iğneyle bir ömrü nasıl takas ettim?"
Todos los derechos reservados