Bir Tutam Menekşe

Karanlık geçmiş, kaybolan yıllar, silinmeyen yaşanmışlıklar ve yarım kalan sözler...
Hiçbir şeyin masum olmadığı bu yerde önce ruhumu kirlettiler.
Sonra çiçekleri seven ellerimi kanattılar.

Bu dünyanın en güzel varlıklarının üzerine kan bulaştırdım.
Çünkü ben artık bir cehennemdim.
Ben azaptım.
Ben kayıptım.

Ruhumun en derininde, çoktan gömülmüş bir masumiyet mezarı vardı.
Kimseye acımayacaktım; çünkü o mezarın üstüne toprak atılalı çok olmuştu.